ตอนที่ 3469 แผนการจัดหาวัสดุ

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น เมื่อฟ้าเริ่มสาง หลินมั่วจึงตื่นขึ้นจากการหลับใหล

เขามองไปยังพระอาทิตย์ด้านนอก และเริ่มครุ่นคิดเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบัน

ตอนนี้เรื่องที่ไม่มีวัสดุก่อสร้าง นับว่าเป็นปัญหาหนัก

เพราะต่อให้จะรื้อถอนท่าเรืออีกสองแห่ง ก็ไม่มีประโยชน์

เพราะยังไงก็ไม่สามารถใช้สร้างเป็นท่าเรือขนาดใหญ่ใหม่ได้

ทางเดียวที่พอจะเป็นไปได้ก็คือต้องไปซื้อวัสดุจากเกาะอื่น

แต่หลินมั่วเองก็ไม่ได้คุ้นเคยกับหมู่เกาะซีว่านเซียงนัก

จูถ่ง ซึ่งเป็นผู้ปกครองที่แห่งนี้น่าจะรู้เรื่องดีกว่าเขา

ณ สำนักงานการควบคุมและดูแล จูถ่งกำลังนั่งดื่มชาอยู่ในสวน

“ท่านจู ผมมาหาท่านเพื่อถามเรื่องบางอย่าง”

เสียงของหลินมั่วที่ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้จูถ่งเกือบสำลักน้ำชาออกมา

“แค่ก ๆ ท่านหลิน ทำไมท่านถึงมาที่นี่ได้ล่ะ”

จูถ่งรีบหยิบทิชชูขึ้นมาเช็ดคราบน้ำที่มุมปาก ก่อนจะยิ้มออกมา

“พวกเราไม่มีวัสดุสำหรับสร้างท่าเรือใหญ่แล้วเหรอครับ”

เมื่อได้ยินคำถามของหลินมั่ว จูถ่งก็พยักหน้า

“ใช่ ผมก็กำลังจะบอกท่านเรื่องนี้อยู่พอดี”

ใบหน้าของจูถ่งนิ่งขรึมขึ้นมา ในขณะที่พูดกับหลินมั่ว

“วัสดุที่เรามีสำรองอยู่ตอนนี้ไม่เพียงพอสำหรับสร้างท่าเรือใหญ่แห่งใหม่”

“วัสดุจำพวกไม้ยังพอจัดการได้ แต่เหล็กและวัสดุอื่น ๆ ต่อให้เราขุดทั้งเกาะ ก็หามาไม่ได้แน่นอน”

“เพราะฉะนั้นแผนการสร้างท่าเรือใหม่คงเป็นไปไม่ได้ในตอนนี้”

หลินมั่วดูใบรายการวัสดุที่จูถ่งยื่นให้ เขาเปรียบเทียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร และรอให้จูถ่งพูดต่อไป

ฟังจากน้ำเสียงที่จูถ่งพูดเมื่อครู่ เขาไม่ได้มีท่าทีที่จะยอมแพ้เลยแม้แต่น้อย

หลินมั่วเชื่อว่าจูถ่งต้องคิดแผนรับมือเอาไว้แล้วเป็นแน่

“แต่เกาะหลิงที่อยู่ใกล้ ๆ พวกเรามีเหมืองเหล็กขนาดใหญ่”

“ท่านมั่วหลินสามารถไปที่นั่นเพื่อเจรจาซื้อวัสดุได้”