ตอนที่ 348 หมอเทวดาเซวียเป็นอาของฉัน

ทุกคนตกตะลึง ไม่มีใครคิดว่า ในสถานการณ์แบบนี้ หลินมั่วยังจะกล้าทำร้ายคนต่ออีก

“หลินมั่ว!” เฮ่อเชียนเสวี่ยตัวสั่นด้วยความโกรธ “นาย...นายบ้าไปแล้วหรือ”

“กล้าดียังไงมาทำร้ายคน!”

“นายคิดว่าฉันไม่กล้าไล่นายออกจากที่นี่ใช่ไหม”

หลินมั่วมีท่าทีสงบ “ทำไมคุณไม่ถามเขา ว่าทำไมผมถึงตบเขาล่ะ”

เฮ่อเชียนเสวี่ยพูดด้วยความโกรธ “ถามทำไมยังต้องถามอีกหรือ”

“ฉันจะพูดอีกครั้ง ทำร้ายคน ก็คือนายทำไม่ถูก!”

“หลินมั่ว นายรีบขอโทษเขาเดี๋ยวนี้!”

“ถ้าเขายกโทษให้ เรื่องก็จบ!”

หลินมั่วขมวดคิ้ว เฮ่อเชียนเสวี่ยคนนี้อวดดีจริงๆ

เมื่อเฉินอวี๋เห็นว่าเรื่องราวชักจะใหญ่โต จึงรีบพูดว่า “คุณเฮ่อคะ เอ่อ...ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง”

“เอาแบบนี้นะคะ ฉัน...ฉันจะขอโทษคุณผู้ชายท่านนี้...”

“คุณผู้ชายคะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ คุณเป็นผู้ใหญ่คงจะไม่ถือสาเราสองคนนะคะ...”

“ขอร้องคุณนะคะ ปล่อยเราสองคนไปเถอะ...”

ชายสวมแว่นค่อยๆ ลุกขึ้น แล้วคำรามด้วยความโกรธ “ไม่มีทาง!”

“ขอบอกไว้ก่อนว่าเรื่องนี้ฉันจะไม่ยกโทษให้พวกแกแน่!”

“เฮ่อเชียนเสวี่ย คุณต้องให้คำตอบที่น่าพอใจแก่ผม!”

“ไม่เช่นนั้นผมจะบอกหมอเทวดาเซวียว่าไม่ต้องมาที่นี่”

"หากไม่มีหมอเทวดาเซวีย คิดดูสิ พวกคุณจะจัดการประชุมแลกเปลี่ยนครั้งนี้ได้ยังไง!"

หลี่เยวี่ยนรีบถามเขา “คุณเป็นอะไรกับหมอเทวดาเซวียหรือคะ”

ชายสวมแว่นยิ้มเย้ย และตอบอย่างภาคภูมิใจ “ฉันเรียกหมอเทวดาเซวียว่าคุณอา”

“อะไรนะ!” ผู้คนตกตะลึง

สีหน้าของเฮ่อเชียนเสวี่ยเปลี่ยนทันที

หมอเทวดาเซวียถือได้ว่าเป็นบุคคลหลักในงานแลกเปลี่ยนครั้งนี้

คนที่มาที่นี่ ส่วนมากแล้วก็มาเพราะหมอเทวดาเซวีย

ถ้าหากว่าหมอเทวดาเซวียไม่มา การประชุมแลกเปลี่ยนครั้งนี้ก็ไม่สามารถจัดขึ้นได้

เฮ่อเชียนเสวี่ยมองหลินมั่วอย่างโกรธเคือง ครั้งนี้เขาก่อเรื่องใหญ่จริงๆ