ตอนที่ 3492 กินมังสวิรัติก็ดี

ประตูของเหมืองเเร่เฉียนซื่อถูกผลักออกด้วยมือข้างเดียว

เสียงที่คุ้นเคยทำให้เฉียนเต๋อกุยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที ได้รับการช่วยเหลือเเล้ว

เซียงเอ๋อร์อาจจะบังคับให้เขากินมังสวิรัติทุกวัน เเต่ตอนที่มีหลินมั่วอยู่

บนโต๊ะต้องมีเนื้อสัตว์บ้างละน่า

หลินมั่วเดินจากข้างนอกเข้ามาด้วยรอยยิ้ม ก็เห็นเฉียนเต๋อกุยและเซียงเอ๋อร์ที่ดูเหมือนหมดอาลัยตายยาก

“ผมได้ยินเสียงของพวกคุณมาเเต่ไกลเลย”

เฉียนเต๋อกุยยิ้มให้หลินมั่ว กำลังจะเปิดปากพูด ทว่าโดนเซียงเอ๋อร์ชิงพูดก่อน

“คุณมั่วหลิน คุณรู้เยอะ คุณบอกเถ้าเเก่ของพวกเราหน่อยเถอะค่ะ”

“กินเนื้อสัตว์ใหญ่เนื้อปลาใหญ่มีประโยชน์อะไร สุดท้ายก็ทำร้ายสุขภาพ”

“ฮ่าฮ่า เรื่องอาหารการกินสลับกินเนื้อสัตว์บ้างกินผักบ้างก็พอ”

หลินมั่วเข้าใจกิริยาบนใบหน้าของเฉียนเต๋อกุยเมื่อครู่ดีว่าเป็นอย่างไร

หลินมั่วเดินมานั่งข้างๆเฉียนเต๋อกุย เเล้วพูดกับเขาว่า

“ประธานธนาคารเฉียน การขุดเเร่ที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง”

สีหน้าที่ผ่อนคลายของเฉียนเต๋อกุยหลับมาเคร่งเครียดตามเดิม เเละพูดอย่างจริงจังว่า

“เเร่ในเหมืองนั้นมีคุณภาพดีกว่าเร่เหล็กที่ผมเคยเห็นมาทั้งหมด”

“หนำซ้ำเเร่เหล็กก็กระจุกตัวกันอย่างหนาเเน่นมาก ตอนนี้พวกคนงานกำลังทำเหมืองกันสองกะ”

“ตามที่เราตกลงกันไว้ ผมส่งเเร่ที่ขุดได้ครึ่งหนึ่งไปที่เกาะหลินเเล้ว”

หลินมั่วพยักหน้า

ก่อนหน้านี้ตอนที่เฉียนเต๋อกุยพูดถึงเกาะหลิน หลินมั่วยังงงๆอยู่

จนกระทั่งได้ยินเฉียนเต๋อกุยบอกว่าเป็นชื่อใหม่ที่เพิ่งตั้งขึ้นมา และได้มีการปักป้ายชื่อเกาะหลินไปทั่วเกาะเเล้ว

“ประธานธนาคารเฉียน ตอนนี้เรื่องที่นี่เรียบร้อยเเล้ว ผมก็ควรจะกลับ…”

ยังไม่ทันที่หลินมั่วจะพูดจบ ประตูของเหมืองเเร่ก็ถูกคนถีบเปิดออก

ชายคนหนึ่งที่ย้อมผมสีแดงและมีมีฝ้ากระเดินเข้ามาจากด้านนอก

บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองเเละยะโส

“ใครคือเฉียนเต๋อกุย”

เสียงของชายผมเเดงแผดเสียงดังและเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง

หลังจากที่เฉียนเต๋อกุยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เห็นชายผมเเดง ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นลุกขึ้นยืน