ตอนที่ 3510 คำขอของหลิงจื่อเหยา

หลิงจงพาหลินมั่วมายังหน้าห้องห้องหนึ่ง

“คุณมั่วหลิน เจ้าเกาะรอท่านอยู่ด้านใน”

หลินมั่วพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปในห้อง

เมื่อเปิดประตูไม้เข้าไป สิ่งที่หลินมั่วเห็นคืออาวุธจำนวนหนึ่งที่เปล่งประกาย

หลิงจื่อเหยาสวมเกราะเบา ยืนอยู่หน้าอาวุธเหล่านั้น

มือของเธอถือผ้าผืนหนึ่งกำลังขัดดาบในมืออย่างระมัดระวัง

เวลานี้หลิงจื่อเหยาดูแตกต่างจากเมื่อวานมาก

เวลานี้ทั่วร่างกายของเธอเต็มไปด้วยความกล้าหาญ ผมด้านหลังถูกรวบสูง

คนทั้งคนดูเหมือนหญิงแกร่ง ที่มีความสามารถ

เมื่อเห็นหลินมั่ว ใบหน้าของหลิงจื่อเหยาที่ดูสงบนิ่งก่อนหน้านี้ก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาทันที

“มั่วหลิน คุณมาเเล้ว”

ตั้งเเต่หลิงจื่อเหยาสืบทอดตำแหน่งเจ้าเกาะมา

ไม่ว่าเธอจะทำอะไร เมื่อมีคนนอกอยู่ใกล้ เธอก็จะยิ้มตลอดเวลา

คุณไม่สามาถเดาได้เลยว่าหลิงจื่อเหยารู้สึกอย่างไรในเวลานี้

แม้กระทั่งก่อนหน้านี้ตอนที่หลิงจื่อเหยาฆ่าคน

บนใบหน้าก็คงยิ้มที่อ่อนโยนและอบอุ่น ทำให้คนอื่นรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

“เมื่อเจ้าเกาะเชิญมา ถ้างั้นมั่วหลินย่อมไม่กล้าปฏิเสธ”

หลินมั่วยกมือขึ้นเล็กน้อย และโค้งคำนับหลิงจื่อเหยาเล็กน้อย

“มามามา นั่งก่อน”

หลิงจื่อเหยาชี้ไปที่เก้าอี้ตรงหน้า แล้วพูดกับหลินมั่ว

หลินมั่วพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้โดยไม่ได้ปิดประตู

เขาไม่รู้ว่าหลิงจื่อเหยาต้องการอะไรกันเเน่

แต่เพื่อความปลอดภัย บางเรื่องก็ไม่ควรปิดประตูจะดีกว่า

หลินมั่วไม่อยากให้มีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วเกาะหลิงในวันพรุ่งนี้

ทันทีที่หลินมั่วนั่งลง ข้างหลังก็มีเสียงดังปังทันที

เวลานี้ประตูไม้ที่เปิดออกเก่อนหน้านี้ได้ปิดลงทันที