ตอนที่ 3530 เนี่ยชิงให้ความสนใจ

หลังจากได้ยินคำพูดของลูกน้อง

ใบหน้าของเนี่ยชิงเผยให้เห็นรอยยิ้มเล็กน้อย

“ดีมาก แกไปติดต่อกับนักเล่นดาบคนนั้นก่อน ไปบอกเขาว่า”

“ขอแค่ฆ่าไอ้อะไร…มั่วหลินนั่นได้ ฉันจะให้เขาหนึ่งล้านเหรียญเฟื่องฟ้า เเละให้เขาลงจากเรือ”

“หากทำไม่ได้ ต่อให้มั่วหลินไม่เอาชีวิตเขา”

“เขาก็ต้องตายอยู่ดี!”

ใบหน้าของเนี่ยชิงพลันเเสดงออกถึงความเย็นชา

เขาลุกขึ้นยืนเเละปรากฏปืนพกที่หรูหรามากอยู่ในมือ

ปลายกระบอกปืนถูกเล็งไปที่พานเซินที่นอนอยู่บนะพื้น เเละเขาเหนี่ยวไกปืน

ในณะะเดียวกันหลินมั่วที่ยืนอยู่บนเวทีจู่ก็รู้สึกความอันตรายเล็กน้อย

จากมุมสายตาเขาเห็นเนี่ยชิงยืนอยู่บนที่สูงพร้อมปืนในมือ

สายตาของทั้งสองคนสบกันกลางอากาศ

เนี่ยชิงส่งยิ้มเยาะเย้ยไปให้หลินมั่ว

ปืนพกในมือของเขาเล็งไปยังเป้าหมาย เเละยิงออกไปทันที

กระสุนพุ่งไปยังกำปั้นดำพานเซินอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดรอยเลือดบนตัวของฝ่ายตรงข้าม

หลินมั่วไม่ได้ขยับตัวเเต่อย่างใด เพียงเเต่จ้องเนี่ยชิงที่อยู่ด้านบนอย่างสงบ

“ไอ้หนู ในเมื่อแกท้าฉัน”

“ถ้างั้นก็เตรียมตัวโดนฉันยิงทีเดียวก็ตายไปได้เลยในการต่อสู้!”

คำพูดของเนี่ยชิงทำให้ภายในใจของหลินมั่วเข้าใจอะไรบางอย่าง

ที่เเท้เขาก็คือเนี่ยชิง

สายตาของหลินมั่วเหลือบมองไปที่กำปั้นดำพานเซินที่นอนอยู่บนเวทีประลองความเป็นความตาย

นี่คือการข่มขู่เขาใช่ไหม

เนี่ยชิงที่อยู่บนที่สูงมองดูรูปลักษณ์ของหลินมั่ว บนใบหน้าอดยิ้มอย่างเย่อหยิ่งออกมาไม่ได้

ดูท่าแล้วไอ้หมอนี่ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรนักหนา

เขาฆ่าคนที่มันไว้ชีวิตไปต่อหน้าต่อตามัน

เขากลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆเลย ดูท่าจะกลัวจนไม่กล้าพูดอะไร

แล้วเนี่ยชิงจะรู้ได้อย่างไรว่าเหตุผลที่หลินมั่วไม่ฆ่าพานเซินก็เพราะตอนที่เริ่มการประลอง

คำที่บอกให้หลินมั่วรีบไปประโยคนั้น

ส่วนเรื่องที่เนี่ยชิงจะฆ่าพานเซิน ไม่เกี่ยวอะไรกับหลินมั่วเเล้ว

ทุกคนเห็นการสบตากันของทั้งสองคน