ตอนที่ 3548 มีทหารซุ่มโจมตี

พลังงานดาบและแสงเย็นจากดาบนั้นแผ่ซ่านไปทั่ว

แม้พลังดาบของหลินมั่วจะไม่ได้เวอร์เกินจริงขนาดนั้น แต่มันสามารถแผ่ซ่านออกไปได้สิบไมล์ในทันที

แสงดาบอันเจิดจ้าส่องประกายผ่านสายตาทุกคน

“แปะ”

ปืนที่ทหารเหล่านั้นถืออยู่ตอนนี้ถูกตัดออกเป็นสองท่อน

เสียงปากกระบอกปืนที่แตกและตกลงพื้นชัดมาก

ไบรเดนที่เมื่อกี้ดูเย่อหยิ่ง จู่ๆ ก็เปลี่ยนไป

“แกเป็นใคร!”

สีหน้าไบรเดนเต็มไปด้วยความหนักใจ

ทันใดนั้นความเจ็บปวดก็ปรากฏบนคอไบรเดน

เขาจับคอของตนด้วยความตกใจ

เลือดสีแดงปรากฏบนบนนิ้วไบรเดน

เมื่อมองไปยังหลินมั่วที่ถือดาบโบราณ เหมือนว่ามันยังไม่ได้ดึงออกมาจากฝักเลย

สายตาไบรเดนดูหนักใจและหวาดกลัว

ผู้ชายคนนี้เป็นใคร?

ฝีมือระดับนี้แม้แต่ในเกาะใหญ่ก็ถือได้ว่เป็นเจ้าพ่อ

ทำไมถึงมาหยุดอยู่เกาะเล็กๆอย่างเกาะหลิง?

หลินมั่วมองพวกเขาและพูดอย่างนิ่งเฉย

"ฉันขอแนะนำให้นายวางอาวุธของคุณก่อน... ไม่สิ เศษโลหะ"

เสียงที่นิ่งเฉยของหลินทั่วทำให้ทุกคนลังเลไปครู่หนึ่ง

แต่แล้วพวกเขาก็โยนอาวุธที่ไร้ประโยชน์ลงพื้นทีละคน

เขานั่งยองๆ ลงบนพื้นโดยเอามือทั้งสองข้างไว้บนหัว

ขณะนี้ไบรเดนหน้าซีด

ทหารเหล่านี้ยอมจำนน เพราะหลิงจื่อเหยาไว้ชีวิตพวกเขา

แต่เขาในฐานะผู้นำหลิงจื่อเหยาต้องไม่ปรานีแน่นอน

ไบรเดนมองอู๋ผิงเพื่อดูว่าอีกฝ่ายจะมีแผนอะไรดีๆ หรือไม่

แต่เขากลับพบว่าขณะนี้อู๋ปิงคุกเข่าลงพื้นอย่างเชื่อฟัง

ไบรเดนตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่เขาก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว

ใช่ พ่ออู๋ปิงและเจ้าเกาะเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตาย

แม้ครั้งนี้อู๋ปิงจะร่วมมือกับเขาเพื่อชิงบัลลังก์

แต่หลิงจื่อเหยาจะไม่ฆ่าเขาเพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์ของพ่อ