ตอนที่ 3634 ความคิด

เกาะนรกก็สมกับเป็นหนึ่งในเกาะที่ใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะซีว่านเซี่ยง

มอร์ตันเปลี่ยนจากหน้าตาตื่นเต้นมาเป็นหน้าตาเหนื่อยล้า

ตามที่เขาพูด ตอนนี้ยังเหลืออีกครึ่งทางกว่าจะถึงย่านแสงสีเสียง

“น้องมั่วหลิน พักก่อนพักก่อน ผมไม่ไหวเเล้ว”

มอร์ตันนั่งลงกับพื้นอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์

ใบหน้าอ้วนอูมเต็มไปด้วยเหงื่อ

“มั่วหลิน…คุณแข็งแรงจริงๆ”

มอร์ตันมองไปที่หน้าผากของหลินมั่วที่ไม่มีเหงื่อเลยสักนิด

แล้วชูหัวเเม่มือขึ้นทันที พร้อมกับรอยยิ้มชื่นชม

หลินมั่วยิ้มเล็กน้อย “ก็เเค่ตอนที่ผมทำนาที่บ้านนั่นแหล่ะ เลยเเข็งเเรง”

ทำนา?

ในดวงตาของมอร์ตันเผยให้เห็นความสงสัย

เขาก็ไม่ใช่ไม่เคยเห็นคนทำนา

คนอื่นเขาผิวดำปิ๊ดปี๋

แล้วลองดูผิวขาวจั๊วะ หน้าตาหล่อเหลาของหลินมั่วสิ

นี่ไม่เหมือนคนทำนาเลยสักนิด

“งั้นย่านแสงสียังต้องไปอีกไกล แล้วทำไมคุณถึงอยากจะไปที่นั่น”

“พวกเราหาที่ใกล้ๆนี่สืบข่าวกันก็ได้ไม่ใช่เหรอ”

หลินมั่วลุกพรวดขึ้นยืนตัวตรงอยู่ตรงหน้ามอร์ตัน

ทำให้มอร์ตันต้องเงยหน้าขึ้นเวลาคุยกับหลินมั่ว

“เห้อ ผมก็คิดนะ”

“เเต่ที่เขตสิบสามของพวกเรามีกฏชัดเจน ห้ามการพนันการค้าประเวณีเเละยาเสพติด”

“ทำได้เเค่ในย่านเเสงสีที่เขตสิบสามจัดไว้ให้เท่านั้น”

“มิฉะนั้นถ้าจับได้ล่ะก็ ต้องโดนลงโทษ”

มอร์ตันถอนหายใจ

เขาก็อยากไป…เอ้ย ไปสืบข่าวให้ใกล้อีกนิด

เเต่ทำไม่ได้จริงๆ

“ไม่มีรถเหรอ”

เมื่อกี้หลินมั่วยังเห็นคนขับรถผ่านไปอย่างเร็วบนถนน

ตามหลักเเล้วด้วยฐานะของมอร์ตัน น่าจะหารถมาได้สักคันไม่ยาก

เมื่อได้ยินหลินมั่วพูดถึงรถ สีหน้าของมอร์ตันก็ขมขื่นขึ้นมาทันที

“น้องหลินมั่ว คุณคงไม่รู้”