ตอนที่ 3640 นี่คือชาเขียว

“ผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องวิธีชงชานั้นมากนักหรอกนะ เเต่ผมว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนั้นก็ได้

นิ้วเรียวของหลินมั่วค่อยๆเลิกจากตัวหม้อชา

เมื่อเปิดฝาหม้อชาออก กลิ่นหอมอ่อนๆก็อบอวลไปทั่วห้องทันที

“หอมชื่นใจจริงๆ”

ดวงตาของฟูจิโกเป็นประกาย เเละพูดชมเชยขึ้นมา

“ถ้าดูจากบันทึกแล้ว ชาเขียวเริ่มได้รับความนิยมในจีนมาตั้งแต่สี่ห้าพันปีก่อนแล้ว”

“ดังนั้นจึงสืบทอดกันมาจนถึงทุกวันนี้ และพัฒนามาอย่างกว้างขวาง

“ลองชิมดูสิ”

หลินมั่วใช้มือขวายกกาน้ำชาหยกขาว ส่วนมือซ้ายก็หยิบถ้วยชาเล็กๆใบหนึ่ง

เขาเทชาลงไปในถ้วยประมาณเเปดส่วน จากนั้นวางไว้ตรงหน้าฟูจิโกะ

“อาจจะร้อนนิดหน่อย คุณเป่าให้เย็นก่อน”

ฟูจิโกะยกริมฝีปากสีแดงขึ้น แล้วเป่าลงไปในแก้วชาตรงหน้า

ใบหน้ากลมๆเวลานี้ดูไปน่ารักขึ้นมาทันที

เเต่ก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกเฉยๆที่หลินมั่วมีต่อฟูจิโกะลดลงเลย

คนที่สามารถเปิดร้านในเขตแสงสีของเกาะนรกได้นั้น ไม่ใช่คนธรรมดาเเน่นอน

และท่าทีไร้เดียงสาและความน่ารักที่พอเหมาะพอดีของฟูจิโกะ ก็ไม่ได้ทำให้หลินมั่วเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเธอเลย

ถ้าฟูจิโกะเป็นคนแบบนั้นจริงๆ

เธอคงอยู่รอดมาถึงทุกวันนี้ไม่ได้หรอก

อย่างน้อยตอนนี้หลินมั่วก็รู้สึกได้ถึงสิ่งผิดปกติที่เหมือนอาวุธบริเวณหน้าอกและต้นขาของฟูจิโกะ

หลังจากเป่าให้ชาเย็นลงเล็กน้อย

ฟูจิโกะก็ยกแก้วขึ้นมาอย่างระมัดระวัง จิบบนริมฝีปาก

เวลาต่อมา ดวงตาของฟูจิโกะก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

กลิ่นหอมชื่นใจ รสชาติสดชื่น รู้สึกสดใส เเละยังมีความหวานติดปลายลิ้นเล็กน้อย

มันต่างจากรสชาติของชาที่เธอเคยดื่มมาทั้งหมด

ทั้งที่เห็นๆอยู่ว่าชาที่เธอชงเองมักจะขม แต่ทำไมชาที่หลินมั่วชงเองถึงได้อร่อยขนาดนี้

“คุณมั่วหลิน เพราะอะไรชาที่คุณชงเองกับชาที่ฉันชงไม่เหมือนกันเลย”

ฟูจิโกะมองหลินมั่วด้วยความสงสัยเล็กน้อย

เมื่อกี้ก็ไม่ได้เห็นหลินมั่วทำอะไรเป็นพิเศษในการชงชานี่นา