ตอนที่ 3647 กลิ่นเลือด (2)

คนร้ายสวมชุดดำคนหนึ่งเมื่อเห็นอาวุธลับที่พุ่งกลับมา ก็ร้องเสียงหลงทันใด

ร่างของเขากระโดดหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

จึงรอดพ้นจากอาวุธลับที่พุ่งกลับมาได้อย่างหวุดหวิด

แต่คนชุดดำหลายคนที่อยู่ด้วยกันไม่ได้โชคดีขนาดนั้น

อาวุธลับที่เคลื่อนที่เร็วราวกับสายฟ้าฟาดได้แทงทะลุร่างพวกเขาจนเต็มไปด้วยรูพรุน

เสียงของอาวุธที่ปักเข้าไปในร่างกายทำให้เกิดความตื่นตระหนกในสายตาของสมาชิกองค์กรมนุษย์งูคนร้ายที่เพิ่งหลบหนีการโจมตี

ไอ้หมอนี่เป็นใครกันแน่

เขาไม่ใช่ไอ้คนที่มาส่งเสื้อผ้าหรือ

ทำไมถึงมีพลังแกร่งขนาดนี้

ในอาวุธลับที่พวกเขายิงออกไปนั้นมีเข็มเล็กๆเหมือนขนวัวนับร้อยเลยนะ

เข็มเล็กๆแบบนั้น ไอ้หมอนี่ทำไมตีกลับมาได้ทั้งหมด

“โอ้โห ดูเหมือนเพื่อนของแกจะไม่ไหวเเล้วนะ”

“แกจะคุกเข่าลงดีๆ หรือจะให้ฉันส่งแกไปด้วยกันดี”

เสียงพูดเบาๆของหลินมั่วราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ ทำให้สมาชิกขององค์กรมนุษย์งูตัวสั่นเทา

“ผม…ผมยอมแพ้…”

เขาลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่าย จากนั้นคุกเข่าลงข้างกำแพง

แม้ว่าภายในห้องจะมืดมาก เเต่เขาก็ไม่กล้าเสี่ยง

เกิดชายผู้นี้เห็นว่าตัวเองมีอะไรผิดปกติ เขาอาจจะตายอนาถยิ่งกว่าพวกพ้องเสียอีก

หลินมั่วใช้ฝ่ามือคลำไปเปิดสวิตช์ไฟโดยตรง

แชะ!

ตามมาด้วยเสียงสวิตช์ดังขึ้น

ห้องที่มืดเเต่เดิมก็สว่างขึ้นทันที ทำให้สมาชิกขององค์กรมนุษย์งูที่นั่งยองๆอยู่ที่มุมห้องมองเห็นทุกอย่างอย่างชัดเจน

พวกพ้องของตัวเองตอนนี้นอนตายอยู่ภายในห้อง

รอยเลือดจำนวนมากบนพื้นบ่งบอกว่าพวกเขาตายอย่างทรมาน

จากนั้นสมาชิกองค์กรมนุษย์งูคนสุดท้ายก็หันไปมองคนที่ยืนอยู่ที่ประตู

แต่เขาไม่กล้ามองหน้าของหลินมั่ว

ได้แต่มองที่ร่างกายของหลินมั่ว

ที่ตัวสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์ ไร้ฝุ่นผงไร้ที่ตำหนิ

รูปร่างสูงสง่ามาก

บนเกาะนรก ยังมีคนกล้าใส่ชุดสีขาว

นี่คือความคิดของสมาชิกองค์กรมนุษย์งู