ตอนที่ 3663 ฉันนอนพื้น

“เด็กผู้หญิงคนนี้น่ารักจริงๆนะ”

“ถ้าไม่ใช่เพราะคุณมั่วหลินคุณไปช่วยมาจากฐานที่มั่นขององค์กรมนุษย์งู”

“ดิฉันก็คงคิดว่าคุณไปลักพาตัวเด็กน้อยมาจากที่ไหนสักแห่งนะคะ”

ฟูจิโกะเดินออกมาจากห้องโดยสวมชุดยูกาตะ

เรียวขาขาวเนียนราวกับหยกโชว์ออกมาอย่างเต็มที่ ยั่วยวนใจ

หลินมั่วอุ้มอันย่าอยู่ มองไปที่ฟูจิโกะที่อยู่ด้านหลัง

สีหน้าสงบนิ่งราวกับน้ำ

“คืนนี้อากาศหนาวมาก คุณฟูจิโกะควรใส่เสื้อผ้าให้หนาหน่อยนะ”

“เดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้”

คำพูดที่สงบของหลินมั่วทำให้ร่างกายของฟูจิโกะเเข็งทื่อ

ในดวงตาของเธอแสดงความประหลาดใจต่อหลินมั่ว

ผู้ชายคนนี้ ไม่มีกิเลสตัณหาเลยหรือไง

ฟูจิโกะมั่นใจในรูปร่างของตัวเองมาก

ถึงจะเเต่งตัวแบบนี้ หลินมั่วก็ยังคงสงบนิ่งราวกับน้ำ

ทำให้ฟูจิโกะไม่สามารถคาดเดาความคิดของหลินมั่วได้

หลินมั่วลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

เเล้ววางอันย่าไว้ข้างๆ พูดเบาๆว่า

“คุณฟูจิโกะ รบกวนคุณช่วยหาที่นอนให้เธอด้วย”

ขณะที่หลินมั่วกำลังพูด อันย่าก็วิ่งมาโอบขาของหลินมั่วอย่างฉับพลัน

“อันย่าอยากนอนกับพี่ชายใหญ่”

สุดท้าย หลังจากที่ฟูจิโกะพยายามเกลี้ยกล่อมแแล้วก็ยังไม่ได้ผล

หลินมั่วก็ต้องพาเด็กน้อยที่เกาะขาของเขามาด้วยกลับไปยังห้องที่ฟูจิโกะเตรียมไว้

เป็นเสื่อทาทามิที่กว้างมาก สามารถนอนได้สามสี่คน

“เธอไปนอนตรงนั้น”

“หลินมั่วหยิบผ้าห่มมาปู แล้วชี้ไปที่เสื่อทาทามิพลางบอกกับอันย่า

อันย่ากระโดดไปที่ข้างๆเสื่อทาทามิ แล้วฟุบนอนลงทันที

หลินมั่วส่ายหัวอย่างจนใจ จากนั้นพูดกับประตูว่า

“คุณฟูจิโกะ ถ้ายังไม่ออกไป ช่วยปิดไฟให้หน่อยนะครับ”

ฟูจิโกะที่ยืนอยู่หน้าประตูกำหมัดของตัวเองแน่นในเวลานั้น

ผู้ชายคนนี้ช่างไม่เข้าใจผู้หญิง

เธอยื่นมือไปผลักประตูแล้วปิดไฟ จากนั้นปิดประตู

เเต่คราวนี้ปิดประตูเสียงดัง มาก