ตอนที่ 3665 ฉันคือเถ้าแก่

หลินมั่วอุ้มอันย่ายืนอยู่หน้าประตู

เมื่อได้ยินเสียงของเอ้อร์กุ่ย จึงเคาะหูอันย่าเบาๆสองที

“ฉันคือเถ้าแก่ร้านสำนักแนะนำของฟูจิโกะ”

หลินมั่วมองไปที่เอ้อร์กุ่ย แล้วพูดถึงตัวตนที่เพิ่งสร้างขึ้นมา

ไหนๆฟูจิโกะก็ชอบเล่นใช่ไหม

งั้นหลินมั่วก็จะเล่นด้วยสักหน่อย

เอ้อร์กุ่ยมองหลินมั่วที่อุ้มเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ สีหน้าก็เปลี่ยนไป

“แกจะเป็นเถ้าแก่ของร้านนี้ได้อย่างไร”

“เถ้าแก่ของร้านคือฟูจิโกะที่กำลังจะเเต่งงานกับฉัน

“ไอ้หนุ่ม แกมาจากไหนกัน กล้ามาหลอกฉัน”

หลินมัวสีหน้าสงบ มองไปที่เอ้อร์กุ่ยและลูกน้องของเขาแล้วพูดอย่างใจเย็น

“คนที่แกพูดถึงน่าจะเรียกว่าเถ้าแก่เนี้ย”

ภายในใจของเอ้อร์กุ่ยมีความคิดหนึ่งขึ้นมา

เมื่อมองไปที่หลินมั่วที่มีหน้าตาหล่อเหลา และเด็กหญิงที่อยู่ในอ้อมแขน

หรือว่า…

ฟูจิโกะแต่งงานแล้ว และมีลูกแล้วด้วย

ความคิดที่น่ากลัวนี้เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขาอย่างรวดเร็ว

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้แน่นอน”

“แล้วทำไมคนที่ออกมาเป็นแกที่อ่อนแอแบบนี้ ฟูจิโกะล่ะ”

“หรือแกคิดว่าเเค่แกคนเดียวจะช่วยผู้หญิงคนนั้นได้”

หลินมั่วพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง

ตัวเองดูอ่อนแอขนาดนั้นเลยเหรอ

แต่พอเห็นเอ้อร์กุ่ยที่มีกล้ามเนื้อเต็มตัวและรอยแผลเต็มตัว

พวกเขาอาจจะคิดว่าความแข็งแกร่งและความอ่อนแอขึ้นอยู่กับรูปร่างก็ได้

“ก็จริงที่ว่าดูอ่อนแอไปหน่อย”

“แต่การมาข่มเหงสาวใช้ต่อหน้าเจ้านายของเธอแบบนี้”

“ไม่ว่าจะยังไงภายในใจก็รู้สึกโกรธและไม่พอใจมาก”

คำพูดของหลินมั่วทำให้สาวใช้แสดงสีหน้าซาบซึ้ง

ส่วนเอ้อร์กุ่ยเเละลูกน้องที่อยู่ข้างหลังต่างเงียบไป จากนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

“ขำตายชัก”

“ถ้างั้นถามหน่อยนะตอนนี้แกโกรธเเค้นขนาดนี้ จะทำอะไรได้”

“แกจะมาต่อยพวกเราหรือไง”

เมื่อเห็นท่าทางเย่อหยิ่งของพวกเอ้อร์กุ่ย

หลินมั่วก็ถอนหายใจ