ตอนที่ 3680 จดหมายของบุ๊ค

เมื่อบุ๊คพูดจบ

ร่างกายของฉินเหมินก็สั่นสะท้านไปฉับพลัน

การตายของภรรยาเป็นฝันร้ายที่ฉินเหมินไม่สามารถลืมได้

ตอนนี้บุ๊คกลับมาพูดถึงอีกครั้ง ความโกรธภายในใจเขาเพิ่มมากขึ้น

“นายอยากตายนักใช่ไหม”

ฉินเหมินคว้าคอเสื้อของบุ๊คแล้วตะโกนด้วยความโกรธ

“ฆ่าฉันสิ ฮ่าฮ่าฮ่า”

กริชปรากฏอยู่ในมือของฉินเหมิน เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของบุ๊คหยุดกระทันหัน

กริชในมือแทงเข้ากลางอกทันที…

ตามด้วยเสียงร้องอันเจ็บปวด เลือดสีแดงของบุ๊คกระเซ็นไปทั่วใบหน้าของฉินเหมิน

“พี่ใหญ่ฉิน…ขอบคุณ…ที่พี่ให้ผม…ไม่เจ็บปวด”

“ผมมีจดหมายในอก…”

บุ๊คยังพูดไม่ทันจบ ก็หลับตาลง แต่มุมปากยังมีรอยยิ้ม

ฉินเหมินถือกริชในมือ จู่ๆก็อึ้งไป

เขาเพิ่งเข้าใจอะไรบางอย่าง

โดยเร็วที่สุดเขาพบจดหมายเปื้อนเลือดฉบับหนึ่งบนร่างของบุ๊ค

กุนซือซือหม่าที่ฟุบอยู่ข้างๆหน้าซีดเผือด หายใจไม่ออกชั่วขณะ

เมื่อกลับไปนึกถึงสิ่งที่บุ๊คพูดก่อนตาย กุนซือซือหม่าก็เดาออกว่าเนื้อหาในจดหมายฉบับนี้เตรียมไว้เพื่อเปิดโปงแผนการของเขา

[ พี่ใหญ่ฉิน จดหมายฉบับนี้ผมเตรียมไว้ล่วงหน้า ผมชื่นชมพี่มาตลอด ตอนที่พี่สะใภ้ป่วยหนักได้ฝากให้ผมคุ้มครองเย่ว์เอ๋อร์ให้ดี…]

[แต่มีพวกอันธพาลมาจ้องจะทำลายหน่วยรักษาความปลอดภัยของเรา…ผมกลัวว่าเราจะรับมือไม่ไหว จึงวางแผนล่อหลอกพวกมัน]

[กุนซือซือหม่าเป็นสายลับของพวกนั้น ผมให้ข้อมูลเท็จกับพวกมัน พวกเขาคงจะกำลังเตรียมพลมาโจมตี นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะกำจัดพวกมันทั้งหมด]

[ผมทำอะไรเกินเลยไปบ้าง ผมรู้ตัวดี ถ้าผมยังอยู่ต่อไป หน่วยรักษาความปลอดภัยคงไม่สามารถเอาชนะทุกคนในเขตสิบสามได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นผมจึงเลือกความตาย]

[จากบุ๊ค]

ฉินเหมินทรุดตัวลงนั่งข้างๆบุ๊ค เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองเข้าใจบุ๊คผิดมาตลอด

เขาจงใจพูดยั่วให้ฉินเหมินเเค้น เพื่อต้องการตาย เพราะเขาต้องการปกป้องตัวเองและเย่ว์เอ๋อร์!

“บุ๊ค!” ฉินเหมินรู้สึกเสียใจและตำหนิตัวเอง เขาพึมพำชื่อของบุ๊คซ้ำแล้วซ้ำเล่า