ตอนที่ 3682 ซือเลี่ยกินยาพิษ

ฉินเหมินยกเท้าออกจากอกของซือเลี่ย

จากนั้นหยิบผงสีขาวสองซองออกมาจากกระเป๋าอย่างช้าๆ

“กุนซือซือหม่า ยังไม่รีบมาคารวะเจ้านายอีก”

ทันใดนั้นในมุมมืดก็มีคนเดินออกมา

เขาโผลงคุกเข่าที่เเทบเท้าของฉินเหมิน

“เจ้านาย ผมโดนเปิดโปงแล้ว!” กุนซือซือหม่าไม่กล้าสบตาซือเลี่ย

“ไอ้สารเลว…แค่ก ฉันว่าแก ไอ้เลว...ตั้งใจ…ทำร้ายข้า!”

ซือเลี่ยโกรธที่ซือหม่าทำงานไม่สำเร็จจนหมดสติไป และอาเจียนออกมาเป็นเลือด

ฉินเหมินคลายเชือกที่มัดข้อมือของกุนซือซือหม่าออก

แล้วส่งผงสีขาวสองซองให้กุนซือซือหม่า

กุนซือซือหม่าไม่ต้องเดาก็รู้ว่านั่นคือยาพิษ จึงไม่กล้ารับมา

“ทำไม จะให้ฉันป้อนแกเองไหม” เสียงของฉินเหมินโกรธเกรี้ยว

กุนซือซือหม่ารับยาพิษสองซองไปด้วยมือที่สั่นเทา

กินก็กินเถอะ สองซองเสียด้วย แต่ก็ดี จะได้ตายเร็วๆหน่อย!

กุนซือซือหม่าทำท่าเหมือนจะตายอย่างกล้าหาญ

“ทำไมถึงไม่มีมารยาท ไม่รู้จักให้เจ้านายกินก่อนหรือไง” ฉินเหมินพูด

เวลานี้ซือเลี่ยที่กำลังกระอักเลือดในใจตกใจอย่างบ้าคลั่ง “คนที่เห็นจะได้ส่วนเเบ่ง?”

กุนซือซือหม่าไม่มีทางเลือก “ขออภัยด้วยเจ้านาย!”

ขณะที่พูดก็เตรียมจะบีบจมูกของตัวเอง

“แก บังอาจ…มาก” กุนซือซือหม่าเวลานี้ดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ดวงตาทั้งคู่มองดูซือเลี่ยด้วยความแค้น

มือข้างหนึ่งบีบจมูกของซือเลี่ยให้เปิดปาก มืออีกข้างหนึ่งก็เทยาพิษใส่ปากของซือเลี่ยอย่างรวดเร็ว

สุดท้ายยังไม่ลืมที่จะเทเหล้าจากขวดที่เอวลงไปให้ซือเลี่ยกิน

ซือเลี่ยพยายามดิ้นรนเเละส่ายหัว แต่กุนซือซือหม่าก็ไม่สนใจความสัมพันธ์นายบ่าวในอดีตเลย เเค่อยากจะฆ่าเขาให้ตาย

“ซือเลี่ย แกกดขี่ข่มเหงฉันมาหลายปี เเถมยังดูถูกฉันกับเมียเเละลูกอีก!

แกให้ฉันไปเสี่ยงตาย แต่ไม่เคยให้รางวัลอะไรฉันเลย”

“ข้าทนเเกมานานเเล้ว”

“ฟ้ามีตา วันนี้ข้าจะฆ่าแกด้วยมือตัวเอง ข้าตายไปก็ไม่เสียใจ!”

ในขณะนั้นเองซือเลี่ยก็ไม่เคยคิดเลยว่า

กุนซือซือหม่าที่มักจะยอมทำตามคำสั่งของเขามาตลอดความจริงเก็บความเเค้นไว้ในใจมาตลอด