ตอนที่ 3707 ตระกูลเซินลัว

ในขณะที่ไรอันกำลังจะออกจากห้องไปนอน หลินมั่วก็เรียกไรอันไว้

“โรนัลด์จะกลับมาตอนไหน”

“คุณโรนัลด์ออกไปทำธุระยังไม่กลับมา”

ไรอันตอบหลินมั่วตามความเป็นจริง

“ท่านมั่วหลินต้องการจะรับสั่งอะไรอีกไหม” ไรอันแกล้งถามด้วยสีหน้าจริงจัง

“ไม่มีแล้ว ลุกขึ้นได้” หลินมั่วพูดเสร็จก็ปิดประตูห้องทันที

ไรอันได้แต่สบถเบาๆ แล้วเดินออกไป

กลางดึก ขณะที่หลินมั่วกำลังพักผ่อน ก็ได้ยินเสียงการต่อสู้และเสียงตะโกนโหวกเหวกจากด้านนอก ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

อารมณ์หงุดหงิดจากการกินข้าวเมื่อตอนกลางวัน กว่าจะดีขึ้นเพราะได้แช่น้ำพุร้อนกับไรอัน แล้วนี่อะไร กลางดึกยังจะมาสร้างปัญหาอีก

หลินมั่วใช้นิ้วกดจุดคลายเครียดที่หว่างคิ้วพลางเดินไปที่ระเบียงดูว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อมองลงไปก็เห็นว่าถนนด้านล่างของคฤหาสน์เต็มไปด้วยทหารแน่นขนัด มองไม่เห็นสุดปลายแถว การรวมพลครั้งนี้ดูยิ่งใหญ่เหลือเกิน

ทหารแต่ละคนถือปืนกล ติดดาบปลายปืน อาวุธครบมือ แต่หลินมั่วสังเกตเห็นว่ายูนิฟอร์มของทหารพวกนี้ไม่เหมือนกับทหารของเขตโรนัลด์

แต่ที่นี่คือเขตของโรนัลด์ ซึ่งนั่นหมายความว่าเขตนี้ถูกบุกโดยคนที่มีอิทธิพลไม่น้อย และอีกฝ่ายก็ดูเหมือนเตรียมตัวมาอย่างดี

หลินมั่วเพ่งมองไปอีกที ก็เห็นว่าธงของฝ่ายผู้บุกรุกมีตัวอักษรว่า “เซินลัว”

ตระกูลเซินลัว เป็นหนึ่งในตระกูลผู้มีอิทธิพลมากที่สุดแห่งเขตที่สิบสอง

ถ้าเทียบกับอิทธิพลของโรนัลด์ ทั้งสองก็พอฟัดพอเหวี่ยงกันอยู่บ้าง แต่สไตล์การทำงานกลับต่างกันสุดขั้ว

ในขณะที่โรนัลด์มีท่าทีเป็นกลางและสุภาพ แต่ตระกูลเซินลัวกลับดุดันและโหดเหี้ยม คำว่า “เซินลัว” เปรียบเสมือนพญายมราชในวังเซินลัว

ผู้มีอิทธิพลระดับกลางและระดับเล็กในเขตสิบสองล้วนเกรงกลัวตระกูลเซินลัวเป็นอย่างมาก บ้างก็ถูกบังคับให้อยู่ภายใต้อำนาจของพวกเขาด้วยวิธีโหดร้าย