ตอนที่ 3741 ผู้หญิงของหัวหน้าหน่วยสั่วกัง

นักวิทยาศาตร์ตบตัวเองอย่างแรง ทว่าอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าเถิงเสอทำไมจู่ๆถึงได้กลัวสั่วกังขนาดนี้

พวกนักวิทยาศาตร์ที่อยู่รอบๆต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ไม่มีใครเข้าไปว่ากล่าวตักเตือนหลินมั่ว เพราะตอนนี้เถิงเสอ ซึ่งมีอำนาจรองลงมาจากทูตพิเศษ ก็ยังต้องมาเป็นคนรับใช้

“ชั้นสองเป็นโซนพักผ่อน เป็นสถานที่สำหรับความบันเทิงภายในองค์กรของพวกเรา ในนั้นมีวัสดุสวยๆจำนวนหนึ่งให้พวกเขาใช้ผ่อนคลาย

หลินมั่วมองไปที่ชั้นสองที่สว่างไสวด้วยแสงไฟ พวกหัวหน้าขององค์กรมนุษย์งูต่างก็กอดจูบกับผู้หญิงที่เเต่งตัวโป๊เปลือย มองพวกเธอด้วยสายตาที่น่ารังเกียจ และลวนลามร่างกายของพวกเธอ

ผู้หญิงเหล่านั้นอายุน้อยและสวยงามมาก เพื่อเอาใจหัวหน้า พวกเธอจึงทิ้งความภาคภูมิใจในตัวเอง พยายามทำท่าทางยั่วยวน และกระทำการที่ไม่เหมาะสม

ในห้องที่ปิดผ้าม่านบังอยู่ ยังมีเสียงอันน่าละอายดังออกมาเป็นระยะๆ

หลินมั่วรู้สึกเหมือนดวงตาของเขาสกปรก ในขณะเดียวกันก็รู้สึกสงสารเด็กสาวเหล่านี้มาก

เด็กผู้หญิงเหล่านี้โชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ด้วยความสวย เเต่ถ้าไม่ใช่เพื่อเอาชีวิตรอด พวกเธอจะยอมทำตามคำสั่งของพวกผู้ชายแก่ๆที่หน้าตาขี้เหร่และอายุพอจะเป็นพ่อของพวกเธอได้อย่างไร

หลินมั่วเดินต่อไปข้างหน้า เเละเห็นกลุ่มผู้หญิงที่ถูกตรึงไว้กับผนัง

“เพราะอะไรถึงขังพวกเธอไว้บนกำแพง”

“เพราะพวกเธออยากฆ่าตัวตายมากกว่าจะถูกหัวหน้าเหล่านั้นล่วงเกิน เเต่หัวหน้าก็ยังไม่อยากให้พวกเธอตาย จึงต้องขังพวกเธอไว้ที่กำแพงเพื่อเอาไว้ชื่นชม”

หลินมั่วมองไปที่ผู้หญิงที่อยู่บนกำแพง พวกเธอใส่เสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ แม้จะถูกพวกผู้ชายแก่ๆทรมาน เเต่สายตาก็ยังคงเเน่วเเน่ไม่ยอมอ่อนข้อ

เวลานี้ หัวหน้าคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาหลินมั่วกับเถิงเสอพร้อมกับพาผู้หญิงสองคนมาด้วย

“เถิงเสอ ช่วงนี้ไปสนุกที่ไหนมา เห็นไหมว่าไม่มาที่ชั้นสองเลยนะ เฟยเฟยสองวันมานี้ไม่ยอมให้ใครเเตะต้องเลย บอกจะรอคุณมา”

เเม้ว่าเถิงเอ๋อในใจจะคิดถึงเรื่องพวกมันอยู่บ้าง ทว่ากลับไม่กล้าเเสดงออกมา

“เฟยเฟย หัวหน้าเถิงเสอมาเเล้ว เธอยังไม่ออกมาต้อนรับ”

หัวหน้าคนนั้นตะโกนไปยังมุมห้องที่หญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งดื่มเหล้าอย่างเบื่อหน่าย