ตอนที่ 3764 ความอิจฉา

หลินมั่วช่วยโรนัลด์แก้ปัญหาได้อีกครั้ง เวลานี้เมื่อเหตุการณ์ตุ๊กตาวูดูกลับมาเป็นปกติ บรรยากาศที่นี่ทั้งหมดก็ผ่อนคลายลง

โรนัลด์และพี่เลี้ยงต่างก็กอดจั่นเซ่อไม่วางมือ ใบหน้าเล็กๆของอันย่าก็มีสีหน้าเศร้าใจ

เเม้ว่าอันย่าจะชอบน้องชายมาก เเต่ก็อดรู้สึกน้อยใจที่พ่อไม่มีเวลาให้เหมือนเเต่ก่อน นี่เป็นจิตวิทยาปกติสำหรับเด็ก

หลินมั่วเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น หรือว่าโรนัลด์จะชอบลูกชายมากกว่าลูกสาว

“ผมจะกลับเขตสิบสามเเล้ว”

เมื่อได้หลินมั่วพูด ในที่สุดโรนัลด์ก็ส่งทารกในอ้อมกอดให้พี่เลี้ยง

“น้องมั่วหลิน เพิ่งมาก็จะกลับแล้ว ทำไมไม่อยู่นานหน่อย”

“ตอนนี้คุณเป็นใหญ่ที่เขตสิบสอง องค์กรมนุษย์งูก็พินาศไป มีลูกชายที่น่ารักอีกคน ชีวิตก็ถือว่าสมบูรณ์แล้ว”

“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะน้องมั่วหลิน” โรนัลด์หน้าเเดง

ไม่มีหลินมั่ว โรนัลด์คงตายไปแล้วจากบาดแผลครั้งนั้น เขาเป็นหนี้บุญคุณหลินมั่วมากเหลือเกิน

“คุณอาจจะลืมไปแล้วว่าตอนเเรกผมมาที่เขตสิบสองทำไม”

สายตาของโรนัลด์มีความรู้สึกผิดเล็กน้อย “ต้องให้คำตอบหลันเย่ว์แล้ว งั้นผมไปกับคุณ”

“ไม่ต้องหรอก ให้อันย่าไปกับผมก็พอ ถึงยังไงเธอก็เป็นน้องสาวแท้ๆของหลันเย่ว์ ตอนนี้เจอพี่สาวเเล้ว เธอมีสิทธิ์เลือกเองว่าจะอยู่หรือจะไป”

หลินมั่วคิดว่าหลังจากมีจั่นเซ่อ อันย่าก็ดูไม่มีความสุขเท่าไรเเละไม่ค่อยพูดจา

“อันย่าโตขึ้นเเล้ว คุณเป็นผู้ชายถ้าดูแลเธอคงไม่สะดวกเท่าพี่สาว ไม่มีเเม้เเต่คนใกล้ชิดคอยพูดคุย”

“น้องมั่วหลิน คุณพูดมีเหตุผล เเต่พวกเราต้องถามความคิดเห็นของอันย่าว่าจะเอายังไง”

หลินมั่วพยักหน้า “นั่นแน่นอน”

โรนัลด์หันกลับไปถามอันย่าว่ายินดีจะไปหรือไม่ ทว่ากลับพบว่าเด็กน้อยนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงมุมห้อง ก้มหน้าเล่นตุ๊กตาผ้าของตัวเองอย่างเงียบๆไม่พูดไม่จา