ตอนที่ 3779 สองร้อยล้าน

“จัดการยากตรงไหน” หลินมั่วใช้นิ้วโป้งกับนิ้วกลางส่งยาเข้าไปหนึ่งเม็ดจากที่ไม่ไกลนักจนหงเกาอี้กลืนลงคอ

“ให้ฉันกินอะไรเข้าไป ?” หงเกาอี้มองหลินมั่วด้วยความหวาดกลัว

“ก็พิษที่ทำให้เป็นมะเร็งเม็ดเลือดไง เคยลองชิมเองบ้างรึยังล่ะ ?”

หลินมั่วพูดสบายๆ แต่กลับทำให้หงเกาอี้ตกใจจนทำหน้าเหมือนเห็นผี

ซือหลันเยว่แอบชื่นชมความเด็ดเดี่ยวในการฆ่าของหลินมั่ว ได้พิษนี้ไปแล้ว ถ้าหลินมั่วไม่ช่วย เทพเซียนจากที่ไหนก็ช่วยเขาไม่ได้ !

หงเกาอี้กลืนยาลงคอไปได้ไม่นานก็รู้สึกว่าเสียทั้งพลังงานและเลือด แถมยังรู้สึกอ่อนแอ เวียนศีรษะ

“คุณ ตอนนี้ผมต้องกลับไปเอาเงินมาให้คุณอีกนะ ให้พี่คุณช่วยชีวิตผมเถอะ…”

หงเกาอี้คิดว่าชายในชุดขาวที่ลงมือเป็นคนสุดท้ายด้วยการให้พิษกับเขาจะต้องเป็นหมอเทวดาที่รักษาซือหลันเยว่

“ทางที่ดีก็อย่ากลับคำ” ซือหลันเยว่โบกมือบอกเป็นนัยให้ไรอันปล่อยลูกน้องของเขา

ลูกน้องพวกนั้นรีบร้อนยกชั้นหนังสือขึ้น แบกหงเกาอี้ที่เหนื่อยล้าออกไปด้วยการวิ่งเหยาะๆ

มาถึงแก๊งทางใต้ หลายคนในแก๊งเห็นหงเกาอี้ถูกหามเข้ามาก็ทยอยกันเข้าไปถามไถ่

“เกาอี้ ไปหาเรื่องผู้หญิงที่อยู่ร้านหมายเลข 403 มาไม่ใช่เหรอ ? ทำไมบาดเจ็บขนาดนี้ล่ะ ?”

คนแรกที่มาแสดงความเห็นใจคือ หงเจิ้นเวย ลุงของหงเกาอี้ ซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊งทางใต้รุ่นก่อน

เนื่องจากงานอดิเรกปกติของเขาคือการสกัดพิษ เขาจึงถูกวัชพืชพิษโจมตีและสูญเสียทักษะทั้งหมดไป จากนั้นเพราะไม่มีลูก เขาจึงส่งต่อตำแหน่งหัวหน้าแก๊งให้กับหงเกาอี้ ลูกชายของพี่ชายที่เสียชีวิตไปนานแล้ว

“ลุงใหญ่ ผมโดนพิษมะเร็งเม็ดเลือด รีบ…รีบเอาเงินเก็บจำนวนสองร้อยล้านไปที่ร้านหมายเลข 403...ไม่อย่างนั้น...ผมจะตาย…”

หงเกาอี้พูดจบก็พ่นเลือดสดออกมากองโต รอยฟกช้ำเริ่มปรากฏตามร่างกาย

ผู้ที่กลั่นพิษมะเร็งในเลือดนี้คือหงเจิ้นเวย เขารู้ถึงปฏิกิริยาพิษชนิดนี้เป็นอย่างดี ใครกันที่ทำพิษเหมือนกันกับเขาได้ ?

พิษมะเร็งเม็ดเลือดนี้ เขาใช้เวลาวิจัยมานานถึงหกปี แต่การทดลองมะเร็งเลือดครั้งแรกถูกใช้กับซือหลันเยว่ที่ถูกหงเกาอี้จับตัวมาและยังไม่มีการพัฒนายาแก้พิษ