ตอนที่ 3783 อำลาไรอัน

“กับซิงซิง กับผม? หลันเยว่ ผมไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม คุณรับรักผมเเล้วเหรอ ซิงซิง หนูได้ยินหรือยัง พี่สาวของหนูบอกว่าจะอยู่ด้วยกันกับพวกเรา!”

ฉวีอวี้ถังกอดซือหลันเยว่ เเละเริ่มหมุนเป็นวงกลมไม่หยุด ดีใจราวกับเด็กน้อย โดยไม่ต้องกังวลความรู้สึกของอันย่าแม้เเต่น้อย

อันย่าอ้าปากค้าง เเต่ในใจก็ดีใจมากๆแทนพี่สาว

ทั้งสองคนกอดกันอยู่เป็นเวลานานจึงค่อยสังเกตุว่าอันย่ายังอยู่ ซือหลันเยว่รีบผละออกจากอ้อมกอดของฉวีอวี้ถัง

“ซิงซิงยังอยู่นี่นะคะ คุณสำรวมหน่อย” ซือหลันเยว่สีหน้าเขินอาย

“อ้อใช่แล้ว หนูต้องหาคุณพ่อมั่วหลิน พ่อบอกจะซื้อของเล่นชิ้นใหม่ให้หนู”

เจ้าหนูแม้จะอายุน้อย เเต่ก็รู้ทันสถานการณ์ จึงวิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ให้พื้นที่ส่วนตัวกับคนทั้งสอง

“อวี้ถัง ฉันไม่ได้ใจร้อนตัดสินใจนะ ในช่วงเวลานี้ ฉันรู้สึกได้ถึงความดีของคุณ

ส่วนเรื่องของคุณโรนัลด์ ซิงซิงก็บอกแล้ว เขามีจั่นเซ่อลูกชายคนนี้แล้ว ฉันคิดว่าพวกเราสองพี่น้องอยู่กันเองจะดีกว่า

ถึงแม้เขาจะไม่ใช่พ่อแท้ๆของพวกเรา มีบางเรื่อง ก็ไม่สามารถรบกวนคนอื่นชั่วชีวิต”

เมื่อซือหลันเยว่พูดจบ ฉวีอวี้ถังรู้สึกดีใจมากที่เธอเปิดใจให้เขา เขาจึงปลอบใจเธออย่างอ่อนโยน

“หลันเยว่ คุณเป็นคนแบบนี้แหล่ะ ไม่ชอบเป็นหนี้บุญคุณใคร เเต่บางครั้งคุณควรจะอ่อนโยนกับตัวเองบ้าง ยังไงเรื่องพวกนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องที่เด็กผู้หญิงอย่างคุณจะทำคนเดียว

พวกเรารู้สึกขอบคุณที่โรนัลด์อุปการะซิงซิง เเต่พวกเราไม่ได้เป็นหนี้เขา เพราะซิงซิงก็ได้มอบความสุขให้โรนัลด์เช่นกัน ไม่ใช่หรือ”

“อื่อ”

ซือหลันเยว่ไม่ได้พูดอะไรมาก เธอเพียงเเค่ซบหน้าลงบนอกของฉวีอวี้ถัง รู้สึกอบอุ่นเเละปลอดภัย

ที่แท้การรักใครสักคน ความรู้สึกมันงดงามเช่นนี้นี่เอง

วันรุ่งขึ้นหลังอาหารเย็น ขณะที่ทั้งสองคนเกี่ยวก้อยประสานมือกันออกมา ใบหน้าของทั้งคู่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่ซ่อนไม่อยู่

“ดูท่าผมจะต้องกลับไปรายงานตัวเองแล้ว” ไรอันแซวทั้งสองคน

“ดูท่าผมก็ต้องกลับจีนแล้วเหมือนกัน” หลินมั่วก็ตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ