ตอนที่ 3866 การพักฟื้น

หลังจากมาถึงโรงพยาบาล

หลินมั่วเพียงเเค่ให้หมอทำการห้ามเลือดเบื้องต้นเท่านั้น

“ปรมาจารย์มั่ว เเบบนี้ได้จริงๆเหรอครับ”

หม่าปังเต๋อที่อยู่ด้านข้างถามด้วยความเป็นห่วง

เมื่อกี้ตอนที่หมอทำแผล เขาเห็นอวัยวะภายในของหลินมั่วเสียหายชัดเจน

หนำซ้ำสีหน้านั่นซีดขาว ดูเหมือนกับคนตาย

บาดแผลแบบนี้ เเค่พันแผลเบาๆจะไหวหรอ

หลินมั่วไม่ได้ใส่ใจอารมณ์ของหม่าปังเต๋อเลย

“ผมว่าท่านหม่า คุณดูถูกผมใช่ไหม”

“เป็นไปได้ยังไงครับ ปรมาจารย์มั่วคิดมากไปแล้ว!”

“โด่ สายตาของคุณมันบอกผม ว่าคุณคิดยังไง”

“ผมเปล่าจริงๆ!”

หม่าปังเต๋อร้องในใจ

บางครั้งหลินมั่วก็ดูเหมือนผู้นำที่เก่งกาจ

บางครั้งนะ ก็ดูหมือนเขาเป็นเด็กเร่ร่อนไม่เอาไหน คอยเเต่จะหาเรื่อง

“คุณมั่วคุณพักรักษาตัวไปก่อนนะครับ ต้องการอะไรให้ถงเจี๋ยมาบอกผมก็ได้ครับ”

“ผมไปเยี่ยมท่านอธิบดีก่อน”

เดิมทีทั้งสองคนจะมาเพื่อเยี่ยมอาการป่วยของลูกสาวอธิบดีชิว

ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า ยังไม่เจอคนไข้ หมอก็ต้องมารักษาตัวเสียเอง

หลินมั่วไล่รองผู้ช่วยถงเจี๋ยเเละคนอื่นๆออกไปแล้ว จึงได้ตรวจสอบบาดแผลของตัวเอง

ด้วยพลังการฟื้นตัวที่เเข็งเเกร่งของปรมาจารย์

รวมถึงการติดเชื้อไวรัสซอมบี้ที่เมืองหลวงในอดีต

สิ่งเหล่านี้ทำให้เขามีพลังการฟื้นตัวที่เเข็งแกร่ง

ถ้าสังเกตุดู จะเห็นรูเลือดที่น่ากลัวค่อยๆหุบลง มีเเนวโน้มที่จะหาย

“ดูท่าจะตกสะเก็ดภายในวันเดียว”

เขาพึมพำกับตัวเอง

หลินมั่วหยิบยาเม็ดบำรุงเลือดออกมาจากตัว

แม้ว่าบาดเเผลภายนอกจะไม่เป็นไร เเต่เสียเลือดไปมาก

ต้องการพักผ่อนเพื่อให้หายดีโดยสิ้นเชิง!

…

พระอาทิตย์ใกล้ตกดิน

เสียงร้องไห้ที่ดังก้องทำให้หลินมั่วที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมา

นอกห้องฉุกเฉิน!

ผู้หญิงคนหนึ่งร่างกายตึงเครียด เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เธอพยายามยันตัวลุกขึ้น