ตอนที่ 3899 ความมั่นคงของตระกูลลอว์เรนซ์

ท่าทีเล็กๆ น้อยๆ ของเจ้าของร้านตัวอ้วน ย่อมไม่พ้นสายตาของชายวัยกลางคนที่มองอยู่

"แม่งเอ๊ย รนหาที่ตาย กล้าเล่นแผนการพวกนี้ต่อหน้าฉัน!"

พูดจบก็ฝ่ามือขนาดเท่าใบลานก็ตบเข้าที่หน้าเจ้าของร้านตัวอ้วน

เสียงลมหวิวดังขึ้น!

หากถูกตบ แม้ไม่ตายก็คงต้องพิการครึ่งหนึ่ง

ขณะที่เจ้าของร้านตัวอ้วนกำลังหมดหวัง หลับตารอความตาย

จู่ๆ ชายวัยกลางคนก็ตะโกนโหวกเหวกโวยวาย

กระทั่งเจ้าของร้านตัวอ้วนลืมตาขึ้นอีกครั้ง

ชายวัยกลางคนที่ดูก้าวร้าวทรุดตัวลงบนพื้นเหมือนกองโคลน

หลินมั่วก้าวไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเย็นชา

ตนอดทนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่อีกคนก็เหมือนรนหาความตาย

"ผมให้โอกาสคุณแล้ว!"

"เดี๋ยวก่อน!"

ในขณะที่หลินมั่วยกเท้าขึ้น เตรียมจะเหยียบคอชายคนนั้นให้หัก

ทันใดนั้นก็มีเสียงห้ามปรามดังขึ้น

ผู้คนแหวกออก

เผยให้เห็นชายหนุ่มแต่งกายหรูหราคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ด้วยการสนับสนุนจากยอดฝีมือหลายคน

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลามาก คิ้วเรียวตาคม

บวกกับความเย่อหยิ่งในตัวเขาที่คลุมเครือ

แค่เห็นก็รู้ทันทีว่าเป็นคนรวยและมีอำนาจ

"ผมคือลอว์เรนซ์ เพอร์รี่ ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรก!"

เมื่อได้ยินชื่อ ผู้คนที่มุงดูอยู่ ต่างก็ถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว

นี่คือคุณชายคนที่สามของตระกูลลอว์เรนซ์

และยังเป็นหนึ่งในทายาทที่ได้รับการแต่งตั้งจากตระกูล

อำนาจของสิบตระกูลใหญ่ เมื่อเห็นบุคคลนี้ก็ต้องยิ้มแย้มและเดินเข้ามาทักทาย

ชายวัยกลางคนหลังจากเห็นเพอร์รี่ก็รีบดิ้นรนและลุกขึ้น

"เจอคุณชายแล้ว บุคคลนี้ทําให้ตระกูลลอว์เรนซ์ของเราต้องอับอายขายหน้า แถมยังทําร้ายผมด้วย!"

"ปล่อยเขาไปไม่ได้นะครับ!"

เพี๊ยะ!

ไม่รอให้เขาพูดจบ เพอร์รี่ก็ตบกลับไปทันที

"หุบปาก คุกเข่าลง!"

"ก่อนออกเดินทาง ฉันเคยบอกพวกนายว่าอะไร?"

ชายวัยกลางคนสีหน้าเปลี่ยนไปมาก เขาไม่กล้าลังเลใดๆ และคุกเข่าลงบนพื้นโดยไม่พูดอะไรสักคํา

เขาโกรธจนขาดสติไปชั่วขณะ อีกทั้งชอบทำตัวเหนือคนอื่น

จึงลืมตัวทำตัวต่ำๆ

เมื่อนึกถึงการลงโทษที่น่ากลัวของคุณชายสาม ชายวัยกลางคนก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเล็กน้อย

เพอร์รี่สูดหายใจอย่างเย็นชาและเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม

"น้องชาย ถ้าไม่ตีกันก็จะไม่รู้จักกัน รักษาหน้าผมหน่อยได้ไหม"