ตอนที่ 3934 ซุ่มโจมตี

ดึกสงัด

ในป่าอันเงียบสงบ นอกจากเสียงแมลงร้อง ยากที่จะได้ยินเสียงอย่างอื่น

เเต่ในคืนนี้ มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง แอบซุ่มอยู่ที่นี่

เวลาล่วงเลยมาถึงตีสอง

เวลานี้เป็นเวลาที่คนง่วงนอนที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้นในป่าก็ชื้นเเละเย็น

เหล่านักดาบหลายคนเริ่มบ่นอุบอิบ

“ผู้นำลัทธิ พวกเขาจะไม่มาไหม”

หม่าปังเต๋อถลึงตาใส่ด้วยความโกรธ ดวงตาขนาดทองเเดงของเขาทำให้ลูกน้องหวาดกลัว

“ไม่ว่าพวกมันจะมาหรือไม่มา เฝ้าอยู่ที่นี่ให้ดีๆ!”

เพื่อการซุ่มโจมตีครั้งนี้ เขาถึงกับไปขอร้องหวังจั่งซิ่ง

หลังจากอ้อนวอนอยู่นาน จึงได้รับโอกาสที่จะสร้างความดีความชอบ

เพื่อที่จะได้อวดหน้ากับกองกำลังอื่นๆ

“กำชับลงไป ใครทำแผนการพลาด!”

“ข้าจะตัดแขนตัดขามัน!”

นักดาบรีบพยักหน้า จากนั้นถอยออกไป

หม่าปังเต๋อคลานและมองไปที่ทางเดินด้านล่าง

ปากบ่นพึมพำ

“ถ้าพวกมันไม่มา ข้าจะไปรื้อเต็นท์ของไอ้บ้าหวังจั่งซิ่งนั่น”

“ฮัดชิ้ว หนาวจะตายอยู่เเล้ว!”

หลังจากขยี้จมูก

หม่าปังเต๋อก็ตบหน้าตัวเองเเรงๆสองที

เพื่อเรียกสติให้กลับมา!

ผ่านไปชั่วโมงกว่า

เหล่านักดาบที่ซุ่มโจมตีก็เริ่มง่วงนอน

เเต่ด้วยคำสั่งของผู้นำลัทธิที่ขู่ว่าจะตัดเเขนตัดขา ทุกคนจึงพยายามอดทน

“มาเเล้ว!”

พร้อมกับเสียงเบาๆ

ทุกคนตื่นตัวขึ้นมาทันที ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง!

โดยเฉพาะหม่าปังเต๋อหัวหน้ากลุ่ม รู้สึกตื่นเต้นจนตัวสั่น

โอกาสของข้ามาถึงเเล้ว!

ที่เชิงเขา ทางเดิน!

กองทัพจำนวนห้าหมื่นคนกำลังเคลื่อนทัพไปยังค่ายของเขตสามอย่างเงียบๆ

บนเกาะนรกอาวุธปืนสมัยใหม่มีจำนวนน้อย