ตอนที่ 3938 ล้มศัตรูที่แข็งแกร่ง

ฉึก!

มีดบินปักเข้าร่าง!

ไม่ผิดตำแหน่งเลย กลับตรงกับบาดแผลที่ถูกยิงของหม่าปังเต๋อพอดี

เขาเจ็บจนต้องกัดฟันกรอด ส่งเสียงร้องลั่นออกมา

ให้ตายเถอะ ฝีมือปาแม่นจริงๆ!

แต่ถึงจะเจ็บแค่ไหน หม่าปังเต๋อยังคงพูดเย้ยอย่างแสบสัน

“ไอ้ลูกชาย ตาบอดรึไงวะ”

“หัวใจมันอยู่ตรงนี้เว้ย! ดูไม่ออกหรือไง!”

“ถ้าเล็งไม่เป็น จะให้พ่อสอนให้ไหมล่ะ”

เดิมทีจางอันตั้งใจจะค่อยๆ ทรมานหม่าปังเต๋อให้ตายอย่างช้าๆ

แต่พอถูกด่าหนักขนาดนี้

เขาก็เดือดดาลจนจิตสังหารพุ่งพล่าน

“ในเมื่อแกอยากตายนัก ก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน!”

พูดจบ เขาชักดาบยาวที่เอวออกมา แล้วเดินตรงไปหาหม่าปังเต๋อ

เขายกดาบขึ้นด้วยมือข้างเดียว ปลายคมดาบพุ่งตรงเข้าหาหม่าปังเต๋อ

ในจังหวะนั้นเอง

หม่าปังเต๋อที่ดูหมดแรงกลับมีแววตาวูบวาบขึ้นทันที

ดวงตาแดงก่ำที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดพลันเปลี่ยนเป็นเปี่ยมด้วยจิตสังหาร

จางอันหัวใจหล่นวูบ สังหรณ์ใจว่าไม่ดีแน่

แต่ก่อนที่เขาจะถอยกลับไป เสียงคำรามก็ดังขึ้นข้างหู

“ดาบหวนสมุทร!”

ในชั่วพริบตา พลังดาบอันรุนแรงดั่งพายุถล่มก็พุ่งออกมา

ดาบใหญ่เปี่ยมด้วยพลังทำลายล้างฟันลงมาอย่างหนักหน่วง

ในระยะใกล้ขนาดนี้

จางอันไม่มีทางหลบได้ทัน

เมื่อดาบเฉียดเข้ามาใกล้ ด้วยความจนใจ เขาจึงต้องยกดาบขึ้นป้องกัน

พลังที่น่าหวาดกลัวฟาดลงมา

ดาบยาวหนาสองนิ้วสามารถต้านได้เพียงเสี้ยววินาที

ก่อนจะแตกออกเป็นสองท่อน!

ใบหน้าของจางอันซีดเผือด ขณะที่เขาพยายามจะป้องกันอีกครั้ง

แต่ปลายดาบก็มาถึงหน้าอกของเขาแล้ว

ชิ้ง!

ร่างของจางอันกระเด็นออกไป ไถลชนต้นไม้ใหญ่สามถึงห้าต้นจนล้มระเนระนาด

เมื่อฝุ่นควันจางหายไป

จางอันนอนนิ่ง ใบหน้าไร้ชีวิตชีวา

ผ่านบาดแผลที่น่าสยดสยองบนอกของเขา สามารถมองเห็นหัวใจที่ถูกพลังดาบทำลายจนแหลกละเอียด

จนถึงวินาทีสุดท้าย จางอันยังคงไม่เข้าใจ

ทั้งที่ตัวเองเป็นยอดฝีมือระดับบรมครู

แต่กลับมาตายด้วยน้ำมือของคนที่อยู่ในสภาพใกล้ตายเช่นนี้

หม่าปังเต๋อที่เดินขากะเผลกมาหาเขา จ้องมองด้วยสายตาเย้ยหยัน