ตอนที่ 3946 หลินอู่เหิ่นมาหาถึงที่

วอร์ด 2

หลินมั่วสัมผัสได้ว่ามีคนข้างนอกซ่อนตัวอยู่ที่นี่ แต่มันเลือนรางและสัมผัสได้น้อยได้

หลังจากปลดกระบี่ไท่อาออกจากฝัก หลินมั่วก็หลับตาลงทันที

หลังจากรวบรวมสมาธิ ในที่สุดก็จับที่มาของกลิ่นเลือดได้

เจอแล้ว!

เขามาถึงที่หน้าต่างในพริบตา

ทันทีที่กระบี่ชี้ไปกำแพงก็ถูกผนึกทันที

ร่างเล็กสง่างามปรากฏขึ้นตรงหน้า

พลังงานกระบี่ไม่ลดละ

ขณะที่กระบี่ไท่อากำลังจะแทงคนที่อยู่ตรงหน้า

ทันใดนั้นหลินมั่วก็เห็นดวงตาที่คุ้นเคยของอีกฝ่าย

แข็งทื่อ ล่องลอย!

หลินมั่วก้าวไปข้างหน้าถอนพลังแล้วเก็บกระบี่ไท่อา

“อู่เหิ่น?”

หลินมั่วถามลองเชิง

แม้ว่าสายตาและสีหน้าจะคล้ายกันมาก

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ต่างคือขณะนี้สายตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธและความดุดัน

และลักษณะภายนอกเปลี่ยนไปมากจริงๆ

เป็นเรื่องยากที่หลินมั่วที่จะเชื่อมโยงเด็กหญิงตัวเล็กๆ ตรงหน้าที่เหมือนตุ๊กตากับเด็กหญิงมอมแมมเมื่อก่อนนั้น

หลินอู่เหิ่นพยักหน้า และในขณะที่เธอกำลังจะก้าวไปข้างหน้า ทันใดนั้นเธอก็ได้ถึงกลิ่นคาว

เลือดดำพุ่งออกมา

ก่อนหน้านี้ระหว่างหลบหนีการโจมตีของจีตู๋ถ้า เธอโดนฝ่ามือของคู่ต่อสู้ก่อนที่จะตกลงไปในน้ำ

แม้อีกฝ่ายพยายามออมมือที่สุดแล้ว แต่อย่างไรเสียเขาก็เป็นปรมาจารย์

เมื่อเห็นเช่นนี้หลินมั่วก็รีบยื่นมือรับหลินอู่เหิ่นที่กำลังจะล้ม

"หลีกทาง!"

“ฉันเหรอ?” หม่าปังเต๋อเบิกตากว้างและชี้ตัวเอง

"คิดว่าไง!"

หลังจากพูดจบ หลินมั่วไม่รอให้เขาตอบเตะเขาลงจากเตียงทันที

หม่าปังเต๋อที่อยู่บนพื้นยืนขึ้นและปัดก้น เขาน้อยใจมาก

ตกลงกันแล้วว่าให้ฉันพักรักษาตัว?

ฉันเพิ่งได้พักแผนกผู้ป่วยในที่ดีที่สุดในเพียงสามวันเท่านั้น

ก็เตะฉันลงแล้ว!

หลินมั่วไม่สนใจสายตาขุ่นเคืองของเขา รีบวางหลินอู่เหิ่นลงบนเตียงทันที

หลังจากตรวจชีพจรหลินมั่วก็ขมวดคิ้ว

ภายในบาดเจ็บสาหัส!

สาวน้อยคนนี้ไปมีเรื่องกับปรมาจารย์ได้อย่างไร?