ตอนที่ 3956 สวนดอกไม้ดำ กองกำลังจู่โจมด้วยอาวุธหนัก

เสียงคำรามอย่างดุดันที่ดูเหมือนเป็นเพียงคำพูดเล่น ๆ ดังขึ้น แต่ทว่าชายฉกรรจ์เหล่านั้นกลับก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หวาดหวั่นท่ามกลางกระสุนปืนที่โหมกระหน่ำจากศัตรู

ทุกครั้งที่มีสหายล้มลง จะมีคนด้านหลังก้าวขึ้นมาแทนที่ทันที

ทุกคนต่างรู้ดีว่าตนเองถอยไม่ได้

ตราบใดที่พวกเขายืนหยัดรับกระสุนเพิ่มอีกหนึ่งนัด พวกผู้หญิงด้านข้างก็จะปลอดภัยขึ้น

วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือให้แนวหน้ากลายเป็นโล่เนื้อป้องกัน

ใช้ร่างกายของตนเพื่อรับกระสุนแทนสหายด้านหลัง ลดการสูญเสียให้มากที่สุด

ทว่ากองกำลังอาวุธปืนของศัตรูก็ไม่คาดคิดว่ากองกำลังแนวหน้าของจั๋วชิงจะบ้าบิ่นถึงเพียงนี้

เมื่อเห็นพวกจั๋วชิงพุ่งเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ

บรรดามือปืนที่กำลังเล็งไปทางสวนดอกไม้ดำจึงต้องรีบหันปืนกลับมา เล็งไปยังแนวกำแพงมนุษย์ที่ไม่เกรงกลัวต่อความตาย

เพื่อหยุดยั้งไม่ให้พวกเขาบุกทะลวงเข้าสู่ขบวนทัพของตนเอง

แนวหลังของเขตสาม

สมาชิกจากกลุ่มอื่น ๆ ที่รอคำสั่ง ต่างมีดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น

หากไม่ติดว่าคำสั่งทัพเปรียบเสมือนภูผา พวกเขาคงบุกเข้าไปช่วยจั๋วชิงแล้ว

หวังจั่งซิ่งถึงกับน้ำตาคลอเบ้า

ก่อนหน้านี้ เขาเคยคิดว่าตนเองเป็นคนใจแข็งไร้ความรู้สึก

แต่เมื่อได้เห็นชายฉกรรจ์ของจั๋วชิงที่ไม่หวั่นเกรงความตาย เขากลับรู้สึกสั่นสะท้าน

“คุณหลิน คิดว่าผมเดินเกมนี้ผิดไหม?”

หลินมั่ว แม้ไม่เชี่ยวชาญการบัญชาการรบขนาดใหญ่ แต่ก็เข้าใจดีว่า การวางแผนของหวังจั่งซิ่งคือทางเลือกที่ดีที่สุด

บนที่ราบนี้ไม่มีที่กำบังใด ๆ นอกจากเนินเขาเล็ก ๆ รอบ ๆ

แม้จะเตรียมการไว้ก่อน ก็ยังถูกฝ่ายศัตรูทำลายได้

“คุณไม่ได้ทำผิด!”

หลินมั่วสูดลมหายใจลึก ๆ

สงครามนั้นโหดร้าย และนี่คือเหตุผลที่เขาไม่ต้องการให้เกิดสงครามขนาดใหญ่

“สถานการณ์ตอนนี้เป็นไปตามแผนที่คุณวางไว้ก่อนทำศึก”

ทันทีที่ฝ่ายศัตรูเสียเปรียบแนวหน้า พวกมันจะส่งกองกำลังอาวุธปืนออกมาเพื่อถ่วงสมดุลความเสียหาย

ในตอนนี้ จั๋วชิงไม่ต่างอะไรกับเหยื่อล่อ

พวกเขาต้องถ่วงเวลาให้กองกำลังอาวุธปืนของศัตรู มุ่งเป้าไปที่ตนเองเพื่อคุ้มกันสวนดอกไม้ดำ