ตอนที่ 3966 ผู้หญิงคนนี้ดูไม่ใช่คนดี

เสียงคำรามที่ดังสนั่นปลุกให้กุหลาบดำสะดุ้งตื่นจากความหลับใหล

“พวกคุณทำอะไรกันน่ะ”

เสียงนั้นทำให้หลินมั่วหยุดสิ่งที่กำลังทำทันที

เมื่อทุกคนหันไปมอง กุหลาบดำก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

เจ้าหมูตัวนั้นที่คุ้นเคยกลับมาแล้ว

หม่าปังเต๋ออาศัยจังหวะนั้นเอง รีบวิ่งหนีออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

เขาวิ่งหนีออกไปได้ไม่นาน

เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นในทางเดินด้านนอก

หม่าปังเต๋อจึงกลับมาใกล้ประตูห้องอีกครั้ง เขาจิกผมของคอนเนอร์เอาไว้พลางพึมพำไปเดินไป

“ถ้าไม่ใช่เพราะแก ฉันจะตกต่ำมาถึงขนาดนี้ได้ยังไง”

“อีกไม่กี่วันจะส่งแกไปตายที่สนามรบแน่!”

ขณะพูดเขาเผลอยิ้มออกมา แต่ทันทีที่มุมปากยกขึ้น แผลบนหน้าก็ถูกกระตุ้นจนเจ็บแสบ

หม่าปังเต๋อถึงกับสูดลมหายใจเฮือกใหญ่

ภายในห้อง หลินมั่วมองภาพนั้น ก่อนจะส่ายหัวเบาๆด้วยความรู้สึกหมดคำจะพูด

อายุก็มากแล้ว แต่ยังทำตัวไม่เป็นโล้เป็นพายแบบนี้อีก

จากนั้นเขาหันกลับมาหากุหลาบดำแล้วถามขึ้น

“ตอนนี้ยังเวียนหัวอยู่ไหม”

แม้ว่าสมองของเธอที่เคยกระทบกระเทือนจะหายดีแล้ว แต่เพราะอยากได้รับการดูแลเอาใจใส่จากหลินมั่วเช่นเดิม

กุหลาบดำจึงพยักหน้าเบาๆ แล้วตอบเสียงแผ่ว

หลินมั่วขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย

หรือว่าฝีมือรักษาของฉันจะเริ่มแย่ลงแล้ว

ด้วยความสงสัย เขาให้กุหลาบดำนอนลงอีกครั้ง

ก่อนจะตรวจดูอาการอย่างละเอียด

“อืม…เธอน่าจะนอนมากเกินไป ลองลุกขึ้นขยับตัวบ้างก็จะดีขึ้นเอง”

สีหน้าของเขาดูเก้อเขินเล็กน้อยอย่างชัดเจน

กุหลาบดำลอบมองเขาด้วยความกังวล ก่อนจะหลุบตาลงต่ำ

หัวใจเต้นรัว

ถ้าหลินมั่วรู้ว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจะทำยังไงดี

เขาจะรังเกียจฉันหรือเปล่า

หรือจะมองว่าฉันเจ้าเล่ห์เกินไป

แท้จริงแล้วหลินมั่วรู้ทันจริตมารยาของเธอ

แต่เขายังคงแสร้งทำเป็นไม่รู้ พร้อมตรวจดูบาดแผลที่แขนของเธอแทน

“กระดูกหักนิดหน่อย เรื่องเล็กน้อยครับ”