ตอนที่ 3984 ปรมาจารย์

ภายใต้แสงจันทร์ส่องแสงสุกสกาว

ม่านน้ำรูปชามตั้งตระหง่านอย่างแน่นหนาเหนือผิวทะเลสาบ

ข้างในนั้น หลินมั่วมองไปที่ชายชราตรงหน้าด้วยแววตาเคร่งขรึม ในใจก็เต็มไปด้วยความสงสัย

หรือว่าค่ายกลติดตามที่เขาติดไว้บนกะโหลกคริสตัลจะถูกค้นพบแล้ว

ด้วยความสงสัยดังกล่าว

หลินมั่วจึงถามกลับว่า "ท่านผู้อาวุโส ผมเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคุณนัก"

ชายชราที่อยู่ตรงข้ามยังคงยิ้มอย่างเป็นเอกลักษณ์

เพียงแค่สีหน้ามีความไม่พอใจ

"หนุ่มน้อย สิ่งสำคัญที่สุดในการเป็นมนุษย์คือความซื่อสัตย์!"

"คนแก่อย่างผม นิสัยค่อนข้างใจร้อน อารมณ์ก็ค่อนข้างฉุนเฉียว"

"คุณอายุยังน้อยแต่ฝึกฝนจนเป็นปรมาจารย์ได้มันก็ไม่ง่าย ไม่ใช่เรื่องง่ายใช่ไหม"

ในน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะสงบ แต่จริงๆ แล้วเต็มไปด้วยความหมายของการข่มขู่

หลินมั่วจึงประคองกระบี่ไท่อาด้วยมือเดียว และเอียงตัวเล็กน้อย

"ช่างบังเอิญนัก ผมก็ไม่ใช่คนที่ชอบทำอะไรยืดเยื้อเช่นกัน"

"ถ้าท่านอาจารย์มีเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะ!"

หากต้องลงมือ เขาก็ไม่หวั่น

เพียงแต่เรื่องตรงหน้า มันไม่ชัดเจนเลย

จะต้องมีเหตุผลในการลงมือ

เมื่อชายชราเห็นสีหน้าของหลินมั่วไม่ได้ดูเหมือนแสร้งทำ สีหน้าของเขาก็อ่อนลงเล็กน้อย

"มีข่าวลือจากโลกภายนอกว่า คุณได้ร่วมมือกับองค์กรเจ็ดบาป"

"ไม่เพียงแต่รู้เจตนาเดิมของราชาหมาป่ามหาสมุทรเท่านั้น แต่ยังรู้วิธีการย้ายกะโหลกคริสตัลอีกด้วย"

"หนุ่มน้อย ที่ผมพูดแบบนี้คุณเข้าใจไหม!"

เมื่อเสียงสะท้อนเงียบลง ชายชราก็จ้องมองหลินมั่วอย่างแน่วแน่ ดูเหมือนจะอยากเห็นอะไรบางอย่างจากสีหน้าของเขา

การอธิบายก็เพื่อต้องการปิดกั้นคำพูดของหลินมั่วเท่านั้น

จนถึงตอนนี้ หลินมั่วถึงเข้าใจอะไรบางอย่าง

ดูเหมือนว่าจีตู่ถ้าจะขุดหลุมพลางให้ตัวเอง!

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาปฏิเสธคําพูดในวันนั้น แต่จีตู่ถ้านิ่งเฉยไม่รู้สึกยินดียินร้าย

ที่แท้ก็รอฉันอยู่ที่นี่เอง!

"ผู้อาวุโส ถ้าผมบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นกับดัก"

"คุณจะเชื่อไหม?"

หลินมั่วเองก็รู้ว่าไม่ว่าตัวเองจะอธิบายอย่างไร ก็ไร้ความหมาย