ตอนที่ 3986 การต่อสู้ด้วยอาวุธปืน

มหาสงครามปรมาจารย์ควรจะสะท้านฟ้าสะท้านดิน

จนกระทั่งทั้งสองฝ่ายมาถึงจุดนั้น การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง

ชายชรามองหลินมั่วด้วยรอยยิ้ม "หนุ่มน้อย เราจะได้พบกันอีกครั้ง"

"หวังว่าครั้งต่อไปที่เจอคุณ คุณจะยังมีชีวิตอยู่"

หลังจากชายชราทิ้งคําพูดที่มีความหมายลึกซึ้งไว้ ปลายเท้าก็แตะบนผิวน้ำเบาๆ

หลังจากกระโดดไม่กี่ก้าว ก็หายตัวไปในความมืด

ไม่นานนัก

หลินมั่วก็เปิดเทคนิคสัมผัสที่หกอีกครั้ง

รอบด้านเงียบสงัด!

เหล่าปรมาจารย์ที่ซุ่มอยู่ในที่มืดก็หายไปด้วย

เมื่อเป็นเช่นนี้ หลินมั่วก็ไม่ได้คิดที่จะอยู่ต่อนาน

การเจอกับอีกฝ่าย อวดกล้าม เพื่อบอกปรมาจารย์เหล่านั้นว่าตัวเองก็ไม่ใช่ว่าจะหาเรื่องได้ง่ายๆ

แค่นี้พอแล้ว!

ยังดีที่ลดปัญหาได้นิดหน่อย

เมื่อหลินมั่วกลับไปที่โกดังอาวุธปืนอีกครั้ง การต่อสู้ที่นั่นยังคงดุเดือด

กระสุนนับไม่ถ้วนพันกันเหมือนเม็ดฝน

เพียงแต่ฉากแบบนี้ หลินอู่เหิ่นเห็นจนชินชาแล้ว

เมื่อเห็นหลินมั่วกลับมา เธอก็ดึงชายเสื้อของเขา

"ท่านอาจารย์ น่าเบื่อมาก!"

ดวงตากลมโตใสแป๋ว เข้ากับน้ำเสียงที่ดูน่าสงสาร

หลินมั่วได้ยินน้ำเสียงออดอ้อนเล็กน้อย

นี่เป็นเรื่องที่ดี

แสดงว่าหัวใจที่ถูกปิดกั้นของหลินอู่เหิ่น ค่อยๆ ถูกเปิดออก

"คงใกล้จะจบแล้ว!"

หลินมั่วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืนอันไกลโพ้น

สงครามที่นี่เกิดขึ้นมานานแล้ว และกองกําลังหลักของลอว์เรนซ์จะต้องได้รับข่าวสารอย่างแน่นอน

หากยังล่าช้าอีก คงถูกอีกฝ่ายเรียกกําลังเสริมมาได้

เหล่ากุหลาบดำจะตกอยู่ในอันตราย

"กองกําลังสนับสนุนของศัตรูอาจใกล้ถึงแล้ว รีบหน่อย เตรียมถอนกำลัง!"

เมื่อเสียงของหลินมั่วดังไปถึงหูของฝ่ายตัวเอง

กุหลาบดำก็วางแผนการทันที

"เหล่าพี่น้องอย่าเสียเวลาต่อสู้เลย รีบเก็บของให้เรียบร้อย! เอาอาวุธปืนไปเท่าที่เอาไปได้"