ตอนที่ 4010 หม่าปังเต๋อเมาหัวราน้ำ

สำหรับความแค้นระหว่างพี่หม่ากับกุหลาบดำ

หลินมั่วเองก็ปวดหัวมากเช่นกัน

ตอนนี้เป็นวิธีจัดการที่ดีที่สุดที่เขาพยายามทำทุกวิธีการที่จะแก้ไขปัญหา

ขณะกำลังครุ่นคิด กุหลาบดำก็ได้เดินไปที่ทางออกของสวนแล้ว

"คุณหลิน คุณไม่ต้องกังวลหรอก"

"หนทางในการรวมเกาะนรกยังอีกยาวไกล ถ้าฉันตายในสนามรบล่ะ"

เธอพูดพลางหันหน้ามายิ้มแย้มแจ่มใส

เพียงแต่ในรอยยิ้ม มีร่องรอยของความเศร้าสลด

หลายปีมานี้ เป็นเธอที่แบกรับแก๊งสวนดอกไม้ดำคนเดียวมาตลอด

เธอเหนื่อยล้ามาตั้งนานแล้ว

ประกอบกับเพิ่งรู้จักอารมณ์รัก เพิ่งเริ่มต้นก็ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง

บางทีเธออาจจะเหนื่อยแล้ว

เมื่อหลินมั่วตอบสนองกลับมา กุหลาบดำก็จากไปแล้ว

หลินมั่วยืนอยู่ที่เดิมได้แต่อ้าปาก อยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

ในที่สุดก็ทำได้แค่วางแขนที่ยกขึ้นกลางอากาศลง

"เป็นหญิงสาวที่บื้อจริงๆ!"

เขาพึมพำกับตัวเอง หลินมั่วหันไปมองห้องใต้หลังคาเก่าๆ ข้างหลัง และถอนหายใจเล็กน้อย

...

เมื่อกลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง

หม่าปังเต๋อก็กําลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยด้วยใบหน้าแดงก่ำ และมีกลิ่นเหล้าหึ่งออกมา

ส่วนอธิบดีชิวที่ควรจะพักรักษาตัว ตอนนี้กลับนั่งเงียบๆ บนโซฟาและหลับตาฝึกฝนอยู่

เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวของประตู เขาก็ลืมตาอย่างช้าๆ

"คุณหลิน!"

"ไอ้หมอนี่ดื่มเหล้าเหรอ?"

หลินมั่วหันหน้าชี้ไปยังหม่าปังเต๋อบนเตียงผู้ป่วย

"อืม ดื่มไปเยอะเลย!"

อธิบดีชิวตอบด้วยสีหน้ารังเกียจ

"เมาแล้วยังกอดขาผม ร้องไห้อยู่ครึ่งวันถึงจะหลับไป"

สูญเสียภรรยาตอนวัยหนุ่ม สูญเสียลูกชายตอนวัยกลางคน

ความเจ็บปวดนี้คงมีเพียงหม่าปังเต๋อ เจ้าตัวเท่านั้นที่เข้าใจที่สุด

ท่าทางหยอกล้อในวันปกติ เป็นเพียงการปกปิดความเศร้าโศกเท่านั้น

หลินมั่วฟังเสร็จมุมปากก็ยกยิ้ม