ตอนที่ 4032 หนุ่มน้อย รีบกลับบ้านไปเถอะ

พร้อมกับเสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังสนั่น

พ่อค้าที่ก่อนหน้านี้ยังโต้เถียงกับสมาชิกสำนักไห่หลางอยู่ ก็ถูกตบกระเด็นไปหลายเมตร

หลังจากกระเเทกพื้นอย่างเเรง ฟันกรามในปากก็หลุดไปหลายซี่

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาก่อนหน้านี้ยังวิพากษ์วิจารณ์สำนักไห่หลาง ต่างก็ตกใจจนพูดไม่ออกทันที

“ยังมีใครมีความเห็นอีกไหม ก้าวออกมายืนข้างหน้าฉัน!”

เมื่อหัวหน้าทีมที่รับผิดชอบพื้นที่นี้หันกลับไปมอง

ด้านหลังก็ไม่มีใครเหลืออยู่สักคน

บนท้องถนนมีเพียงใบไม้ร่วงหล่นปลิวผ่าน และของประดับตกแต่งที่ล้มระเนระนาด

“ฮึ ให้เกียรติพวกแกเกินไปแล้ว!”

หัวหน้าทีมเเค่นเสียงอย่างเย็นชา จากนั้นก็นำคนรีบมุ่งหน้าไปยังถนนสายต่อไป

ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ เกิดขึ้นพร้อมกันในหลายพื้นที่ของเขตสาม

เมื่อหลินมั่วเดินทางกลับมาจากเเนวหน้า ถนนหนทางก็ว่างเปล่าไร้คน

“ดูเหมือนว่าคนของพรรคไห่หลางนี่ ก็มีประสิทธิภาพในการทำงานสูงเหมือนกันนี่นา!”

เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ เขาก็พยักหน้าอย่างพอใจ

และในขณะที่เขากำลังเตรียมตัวจะเดินต่อไปข้างหน้า หน้าต่างบ้านเตี้ยๆข้างๆก็ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว

ด้านในเป็นชายชราหน้าเหี่ยวย่นคนหนึ่ง หลังจากสังเกตุการณ์รอบๆอย่างระมัดระวังแล้ว เขาก็เอ่ยปากพูดขึ้น

“เฮ้ หนุ่มน้อยคนนั้น!”

“เรียกผมเหรอ” หลินมั่วชี้มาที่ตัวเองด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นท่าทีเฉยเมยของเขา ชายชราก็มีสีหน้ากระวนกระวายใจขึ้นมาทันที

“หนุ่มน้อย อย่าเดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก!”

“พวกคนของสำนักไห่หลางนั่น ไม่รู้เป็นบ้าอะไร พอเจอคนบนถนนก็เข้ามาทำร้ายร่างกายทันที!”

“ฉันเตือนนายให้รีบวิ่งกลับบ้านไปสะ ไม่งั้นเดี๋ยวคงต้องโดนซ้อมจนต้องเจ็บตัวเเน่!”

สำหรับความหวังดีของชายชรา หลินมั่วก็ยิ้มและพยักหน้ารับ

“ขอบคุณครับคุณตา ผมจะกลับไป!”

ด้านหลังชายชราเห็นเขายังคงเดินเอื่อยเฉื่อยอยู่ ก็มีสีหน้าร้อนใจ

กำลังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง

หางตาก็พลันเหลือบไปเห็นเงาร่างที่กำลังวิ่งมาอย่างรวดเร็วจากระยะไกล

“หนุ่มน้อยขอให้โชคดีก็เเล้วกันนะ!”

หลังจากพูดทิ้งท้ายประโยคนี้ เขาก็รีบปิดหน้าต่างทันที

บนท้องถนน

หลินมั่วเพิ่งเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว

เผชิญหน้า