ตอนที่ 4085 เด็กคนนี้ในอนาคตจะก้าวข้ามพวกเราไป

“หรือไม่ก็ พวกเรามาดูอาการของศิษย์ของคุณก่อนเถอะ!”

เสวี่ยเหลียนเอ่ยปากพูดทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัดลง

หลินมั่วพูดต่อ “ลืมเเนะนำให้คุณรู้จักไปเลย”

“นี่คือหลินอู๋เหิ่นศิษย์คนใหม่ที่ผมรับมาตอนอยู่เกาะนรก”

“พรสวรรค์ไม่เลว!”

เขาพูดพลางพยายามลุกขึ้นจากเตียง

เเต่เนื่องจากร่างกายยังคงอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างอ่อนแอ

ด้วยความช่วยเหลือของเสวี่ยเหลียน จึงลุกขึ้นมาได้อย่างทุลักทุเล

“แค่ไม่เลวเหรอ” ใบหน้าของเสวี่ยเหลียนถามอย่างพินิจพิจารณา

หลินมั่วเข้าสำนักไป๋ ในฐานะศิษย์สำนักไป๋ หากเขาจะรับลูกศิษย์ ก็ไม่ได้หมายถึงเเค่ตัวเขาเองเท่านั้น

ยังหมายถึงผู้อาวุโสไป๋เเห่งจิงตูด้วย

ประกอบกับสายตาของหลินมั่ว หากอู๋เหิ่นมีพรสวรรค์เเค่ไม่เลว จะรับเข้ามาในสำนักได้อย่างไร

เมื่อถูกเสวี่ยเหลียนถามเช่นนี้ หลินมั่วก็เกาหัวแกรก

“จริงๆแล้วก็มีเหตุผลอื่นด้วยนะ”

“เจ้าหนูนี่ก็เป็นคนอาภัพคนหนึ่งเหมือนกัน”

พูดพลางหลินมั่วก็เล่าเรื่องราวการพบกับอู๋เหิ่นเป็นครั้งเเรก และชาติกำเนิดของเธออีกครั้ง

“รับเธอมาเป็นศิษย์ ก็ถือว่าทำให้เธอมีญาติเพิ่มขึ้นอีกคน”

หลายสิ่งหลายอย่าง ไม่มีเหตุผล

ก็เหมือนกับหลินมั่ว ในตอนที่พบกับอู๋เหิ่นเป็นครั้งเเรก เกือบจะลงมือสังหารปิดปากไปแล้ว

แต่ว่าดวงตาคู่นั้นที่ไร้ประกายใดๆ กลับทำให้หลินมั่วอดใจอ่อนไม่ได้

ต้องเผชิญกับอะไร ถึงได้ทำให้เด็กสาวอายุไม่ถึงสิบขวบคนหนึ่ง ไม่มีแรงจูงใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

และด้วยความเห็นใจเล็กน้อยนี่เอง ที่เป็นการปูทางให้กับวาสนาระหว่างศิษย์กับอาจารย์

ฟังจบ เสวี่ยเหลียนก็ยื่นมือออกไปลูบไล้เเก้มของหลินอู๋เหิ่นอย่างอ่อนโยน

ในสายตาเต็มไปด้วยความรักใคร่อย่างสุดซึ้ง

“เด็กน้อยผู้น่าสงสาร!”

หลินมั่วไม่อยากปล่อยให้บรรยากาศต้องหนักอึ้งจนเกินไป

จึงเอ่ยปากปลอบโยน

“บางทีนี่อาจจะเป็นการชดเชยจากโชคชะตาก็เป็นได้นะ!”

“มอบวัยเด็กที่โหดร้ายให้เธอ แต่ก็มอบพรสวรรค์ที่หาใครเปรียบไม่ได้ให้เธอเช่นกัน”

“หากไม่มีอะไรผิดพลาด ความสำเร็จในอนาคตของอู๋เหิ่น บางทีอาจจะเหนือคุณเเละผม!”

เมื่อพูดคำนี้ออกมา

ในดวงตาของเสวี่ยเหลียนก็ฉายวาบความประหลาดใจ