ตอนที่ 4117 ช่วงเวลาโอ้อวดตัวเองของหลินมั่ว

“ไอ้หนุ่ม ลงมาเถอะ!”

หมออาวุโสเฉิงที่อยู่ด้านล่างเวทีพูดอย่างอ่อนแรง

“การเอาชีวิตมาทิ้งเปล่าๆเพื่อคนแก่ใกล้ลงโลงอย่างฉัน มันไม่คุ้มค่ากันเลย อย่าได้ทำเด็ดขาดนะ!”

เมื่อเผชิญหน้ากับคำทัดทานอย่างจริงใจของหมออาวุโสเฉิง หลินมั่วก็ส่ายหน้าปฏิเสธทันที

“ท่านอาจารย์ คุณดูถูกผมถึงเพียงนี้เชียวหรือ นี่มันยังไม่ได้ประลองกันเลยนะครับ!”

“พูดจริงๆก็คือ ฝีมือทางการเเพทย์ของผมก็เก่งกาจไม่เบาเลยนะครับ!”

หลินมั่วเว้นช่วงไปเล็กน้อย ลูบหน้ากากของตัวเอง จากนั้นก็พูดต่อ

“เอาเป็นว่าอธิบายอย่างนี้ก็แล้วกัน!”

“หาคนเปรียบมิได้ ในรุ่นราวคราวเดียวกันฝีมือทางการเเพทย์ของผมไร้เทียมทาน คนรุ่นเก่าก็ไม่อาจเอาชนะผมได้”

“หากเป็นระดับหมอเทวดา ผมให้เก้าส่วนสิบ!”

เพื่อที่จะให้ท่านอาจารย์เชื่อ เขาจงใจพูดให้น้อยลงไปหนึ่งส่วน

แน่นอนว่าในโลกใบนี้ ผู้ที่มีฝีมือทางการแพทย์เทียบเคียงกับตนเองก็มี

เเค่ตอนนี้ดูเหมือนจะยังไม่เคยพบเจอเท่านั้นเอง

หลังจากเขาพูดเสร็จ

บรรยากาศโดยรอบก็พลันเงียบสงัดลงในทันที

ทุกคนต่างมองมาที่หลินมั่วด้วยสายตาแบบเดียวกัน เงียบงันพูดไม่ออก

แต่เดิมทีทุกคนยังคงมีความเคารพยกย่อง รู้สึกว่าเขาเต็มใจที่จะสละชีวิตเพื่อช่วยท่านอาจารย์

คิดไม่ถึงว่ากลับเป็นคนโง่เขลาเสียได้

ในใจของหมออาวุโสเฉิงพลันหนักอึ้ง รีบร้อนสั่งลูกศิษย์ของตนเอง

“พวกเจ้าสองสามคนรีบดึงเขาลงมาเร็ว!”

เดิมทีเขาก็ไม่อยากให้ใครต้องเอาชีวิตมาทิ้งเปล่าๆเพื่อตนเอง

ในตอนนี้เมื่อพบว่า หลินมั่วดูเหมือนจะมีอาการทางจิตที่ไม่ปกติอยู่บ้าง

หมออาวุโสเฉิงก็ยิ่งแน่วเเน่ในความตั้งใจมากยิ่งขึ้น

วันนี้ต่อให้ตนเองต้องตาย ก็ไม่มีทางยอมให้หนุ่มน้อยผู้นี้ต้องมาสิ้นชีพอยู่บนเวทีอย่างเด็ดขาด

เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ หลินมั่วก็ทำได้เพียงส่งยิ้มขื่นให้

คิดไม่ถึงว่าการพูดความจริง กลับไม่มีใครเชื่อ

ส่วนชุดคลุมดำฝั่งตรงข้ามกลับหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น

“ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้คนโง่นี่คงอยากจะทำให้ฉันขำตายใช่ไหม!”

“ทั้งไร้เทียมทาน ทั้งไม่อาจเอาชนะ!”

เดิมทีชุดคลุมดำก็ไม่ได้มีความระมัดระวังใดๆอยู่เเล้ว

หลังจากตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นของหลินมั่ว ยิ่งไม่มีความคิดที่จะประลองฝีมือใดๆทั้งสิ้น

“ช่างเถอะ ช่างเถอะ ไม่ประลองแล้ว!”