ตอนที่ 4206 ความสำเร็จ

"ฉวับ!"

หลินมั่วลืมตาขึ้นมีแสงวาบผ่านหน้า

กระบี่ไท่อาที่ในมือก็ถูกเหวี่ยงออกไปพร้อมกับเสียงของเขา

วินาทีต่อมาทั้งห้องสั่นสะเทือน

ทั้งโต๊ะเก้าอี้และเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะตกลงพื้นเสียงดังกริ๊งเหมือนแผ่นดินไหว

สายตาที่ตะลึงของหม่าปังเต๋อ

ทันใดนั้นดาบในมือของหลินมั่วขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า

เงาดาบที่ยาวกว่าสามเมตรปรากฏขึ้น!

เมื่อฟันดาบลงไปสิ่งของทุกอย่างในห้องแตกเป็นสองส่วน

“คุณหลิน!”

เมื่อเห็นดาบที่น่าสะพรึงกลัวเหวี่ยงมาหาตน หม่าปังเต๋อตะโกนออกมาโดยไม่สนใจอะไร

เสียงตะโกนนี้ทำให้หลินมั่วได้สติขึ้นทันที

ฉิ่ง!

เงาดาบหยุดนิ่ง!

แต่ตอนนี้ขาทั้งสองข้างของหม่าปังเต๋อยังสั่นไม่หยุด

ในขณะนี้ปลายดาบจ่ออยู่ที่คอของเขา และก็ได้กลิ่นคาวเลือดอ่อนๆ

เฉียดฉิวมากเกือบตายแล้ว

หลังจากที่หลินมั่วหยุดเคลื่อนไหวเขาก็ยังอดกลัวไม่ได้

เขารู้สึกตัวดีแต่แทบไม่มีสติเลย

ถ้าไม่ใช่เพราะหม่าปังเต๋อตะโกนทันได้ทันเวลาตนคงส่งเขาไปแล้ว

“คุณโอเคมั้ย?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หม่าปังเต๋อขาอ่อนและล้มลงพื้นเหมือนดินโคลน

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร!”

“เกือบตายแล้ว!”

ขณะพูดอย่างนั้นเขาก็พลางเช็ดเหงื่อบนหน้าผากไปด้วย

ขณะที่หลินมั่วกำลังจะขอโทษ ประตูห้องถูกเปิดออกทันที

หลังจากทราบข่าวเสวี่ยเหลียนก็รีบมาทันที

เมื่อเห็นว่าหลินมั่วปลอดภัย ความตึงเครียดในแววตาของเธอก็ค่อยๆ หายไปและเริ่มบ่นว่า

“พวกนายคิดจะรื้อบ้านเหรอ?”

หลินมั่วรู้สึกทำตัวไม่ถูกเขาเองก็ไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะบรรลุเพราะคำพูดของหม่าปังเต๋อ