ตอนที่ 426 บรรดาผู้ถือหุ้นที่รู้สึกเสียใจในภายหลัง

สุดท้ายเฉินเทาและคนอื่นๆ ก็ตกลงทำตามเงื่อนไขของหลินมั่ว ต่างคนต่างเซ็นสัญญามูลค่าห้าสิบล้านและจากไป

แต่หลังจากที่พวกเขาเพิ่งจากไปได้ไม่นาน ก็มีคนมาขอเข้าพบสวี่ปั้นซย่าอีกครั้ง

คราวนี้คนที่มาก็คือหยวนเต๋อและคนอื่นๆ

ก่อนหน้านี้หยวนเต๋อและคนอื่นๆ มาที่อุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อ และเซ็นใบรายการมูลค่าสามพันล้านเอาไว้

แต่หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นกับตระกูลฮั่ว พวกเขาก็ตัดขาดการทำธุรกิจกับอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อ

ตอนนั้นเรื่องนี้ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมยาสวี่ซื่ออย่างร้ายแรง อุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อเกือบพังลงเพราะหยวนเต๋อและคนอื่นๆ ผิดสัญญากะทันหัน

อันที่จริงแล้วด้วยสถานะและศักยภาพของพวกหยวนเต๋อนั้น ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวตระกูลฮั่วเลย

แต่ตอนนั้นตระกูลฮั่วสัญญาว่าจะให้ผลประโยชน์แก่พวกเขา

อีกทั้งพวกเขาก็ยังเชื่อว่าตระกูลฮั่วจะสามารถเอาชนะอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อได้อย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเลือกช่วยเหลือตระกูลฮั่ว

แต่ผลสุดท้ายครั้งนี้ตระกูลฮั่วกลับกลับมาพร้อมความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ พวกหยวนเต๋อจึงไม่ได้รับผลประโยชน์เลยสักนิดเดียว

และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเมืองก่วงหยางได้รับทรัพยากรทางการแพทย์ไปเป็นจำนวนมาก

ในเวลานี้ถ้าพวกหยวนเต๋อยังร่วมมือกับอุตสาหกรรมยาสวี่อยู่ พวกเขาก็จะได้รับทรัพยากรทางการแพทย์เหล่านี้ด้วย

ทุกคนต่างก็เป็นนักธุรกิจ แน่นอนว่าก็ต้องเข้าใจหลักการในมุมมองของการทำธุรกิจอยู่แล้ว

หยวนเต๋อและคนอื่นๆ จึงไม่รอช้า พวกเขารีบมาขอโทษหลินมั่วและสวี่ปั้นซย่าก่อน แล้วจากนั้นก็เจรจาเรื่องสัญญาใหม่ทันที

สุดท้ายทุกคนก็ปรึกษาหารือกันสำเร็จ โดยเพิ่มราคาขึ้นสามสิบเปอร์เซ็นจากพื้นฐานเดิม ซึ่งถือว่าเป็นการเซ็นสัญญาใหม่

ราคาของสัญญาเดิมอยู่ที่สามพันล้าน เพิ่มราคาขึ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ก็จะเท่ากับว่าเพิ่มขึ้นอีกเก้าร้อยล้าน

เท่ากับว่าอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อได้เงินเก้าร้อยล้านนี้ไปฟรีๆ

สวี่ปั้นซย่าถือสัญญาไว้ในมือ เธอยังคงช็อกอยู่

เธอรู้ว่าการได้รับชัยชนะของหลินมั่วในครั้งนี้ อุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อจะต้องทำเงินได้มากมายอย่างแน่นอน

แต่เธอไม่คิดว่าจะทำเงินได้ง่ายดายขนาดนี้