ตอนที่ 4260
ตอนที่ 4260 ปีศาจเฒ่าน้อยใจ
September 20, 2026
หลังจากถูกไล่ออกจากสวนหลังบ้าน หลินมั่วก็ออกไปข้างนอกเสียเลย
เขาตั้งใจว่าจะไปดูว่าอาการฟื้นตัวของหูเฉวียนด้วยว่าเป็นยังไงบ้าง
เจ้าเด็กคนนี้เป็นตัวทดลองหลักในการทดสอบเคล็ดลับฝึกกายสี่สำนักของเขา จะเกิดปัญหาไม่ได้เด็ดขาด
แต่ยังไม่ทันจะเดินไปไกล
จู่ ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งพรวดออกมาข้างตัว ใบหน้าเหี่ยวย่นของชายชราปรากฏขึ้นตรงหน้า สีหน้าก็เต็มไปด้วยความน้อยใจ
หลินมั่วถึงกับสะดุ้งสุดตัว
“เหวอ ไอ้ปีศาจเฒ่า นายเกิดมาเป็นผีรึไง ตั้งใจจะทำให้ฉันหัวใจวายหรือไง”
ดีที่เขาตั้งสติทัน ไม่อย่างนั้นฝ่ามือคงซัดไปแล้ว
ส่วนปีศาจเฒ่า ก็ทำหน้าตาน่าสงสาร พูดด้วยน้ำเสียงเวทนาเต็มที่
“คุณหลิน คุณกล้าสาบานต่อหน้ามโนธรรมของตัวเองไหม”
หลินมั่วถึงกับพูดไม่ออก ถามกลับอย่างงุนงง“มโนธรรมอะไร สาบานอะไรของนาย”
“หรือว่าไปกินเหล้าเถื่อนมาหรือเปล่า ฉันไม่เข้าใจที่นายพูดแม้แต่คำเดียว”
ตอนนี้เขารู้สึกว่าทั้งเรื่องมันชักจะไร้เหตุผลเข้าไปทุกที
ปีศาจเฒ่ายังคงทำหน้าน้อยใจสุดขีด
“คราวก่อน คุณกับหม่าปังเต๋อเจอจังหวะฟ้าประทาน ได้เข้าใจท่าไม้ตายระดับสุดยอด”
“ตอนนั้นผมดันไม่อยู่”
“รอบนี้ เสวี่ยเหลียนทะลวงระดับ แถมยังได้ดูดซับพลังโอสถระดับสุดยอดเข้าไปอีก”
“ผมก็ไม่อยู่!”
พอพูดมาถึงตรงนี้ หลินมั่วก็แทบจะเห็นน้ำตาคลอที่หางตาของเจ้าปีศาจเฒ่าเลยทีเดียว
“พูดมาตามตรงนะ คุณไม่ได้แกล้งหลบหน้าผมใช่ไหม”
ครั้งแรก เกิดจากโดนหลินมั่วพูดกระทบแล้วหนีกลับไปแบบหัวเสีย
ครั้งที่สอง เขาต้องปิดด่านฝึกฝนอยู่หลายวัน
และทั้งสองครั้งนั้น ก็เกิดจังหวะโชคดีขึ้นพอดิบพอดี ตอนที่เขาไม่ได้อยู่ข้างหลินมั่ว
มันเลยทำให้เจ้าปีศาจเฒ่าเริ่มรู้สึกเคลือบแคลงใจขึ้นมาในใจ
“คุณหลิน ผม ปีศาจเฒ่าคนนี้ ตัดสินใจแล้วว่าจะติดตามคุณไปตลอดทาง”
“ต่อให้ไม่มีผลงาน ก็ยังมีความทุ่มเทนะ”
“เรื่องดี ๆ แบบนี้ คุณห้ามลืมคนแก่คนนี้เด็ดขาดเลยนะ”
หลินมั่วนั่งฟังเจ้าปีศาจเฒ่าบ่นพึมพำอยู่นาน ถึงเพิ่งจะตั้งสติได้ว่าเขาบ่นอะไรอยู่
หากจะพูดแบบนี้ก็ถือว่าบังเอิญเกินไปจริง ๆ
เพราะโดยปกติแล้ว ปีศาจเฒ่าคนนี้ก็มักจะตามติดเขาอยู่ตลอด
แต่ดันมีแค่สองครั้งนี้ ที่เป็นโอกาสดี และเขาก็ดันพลาดไปทั้งสองรอบอย่างสมบูรณ์แบบ
หรือว่าเจ้าปีศาจเฒ่านี่ จะดวงไม่สมพงษ์กับเขาจริง ๆ
ครั้งหน้าเจอติงเต้าเหรินต้องให้เขาช่วยดูดวงให้เจ้าปีศาจเฒ่านี่สักหน่อยแล้ว
พอคิดมาถึงตรงนี้ หลินมั่วก็ได้แต่ปลอบใจออกไป