ตอนที่ 4285 ก่อนสงคราม ปัญหา

ข่าวเรื่องเส้นทางขนส่งเสบียงถูกน้ำท่วม ในที่สุดหลินมั่วก็ตัดสินใจให้หวังจั่งซิ่งเก็บเรื่องนี้ไว้ ไม่ได้เปิดเผย

“เสบียงอาหารที่พวกเรามีอยู่ตอนนี้ พอประทังไปได้นานเเค่ไหน”

หลังจากหวังจั่งซิ่งคำนวณอย่างละเอียดแล้ว ก็ให้คำตอบที่หนักอึ้ง

“มากสุดห้าวันครับ!”

ตั้งแต่แรกเริ่ม

ทุกคนไม่ได้คาดการณ์ว่าฝนจะหนักหน่วงเเละรวดเร็วขนาดนี้

ประกอบกับที่นี่อยู่ไม่ไกลจากสถานีเก็บเสบียง

ตอนนี้เสบียงที่ทุกคนเเนวหน้าใช้อยู่เป็นเพียงเสบียงสำรองหมุนเวียนเท่านั้น

มันไม่เพียงพอที่จะประคับประคองไปได้นาน

สถานีเบิกจ่ายเดิม ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะใช้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

“เรื่องการส่งเสบียงเพิ่มเติม ผมจะคิดหาทางอีกที!”

“คุณจัดการเรื่องสนามรบต่างๆให้เรียบร้อยก่อน…”

…

อีกด้านหนึ่ง

ภายใต้ท้องฟ้าที่มืดครึ้ม

สมาชิกจากทุกกลุ่มอำนาจในเขตสามถูกรวมอยู่นอกเต็นท์

ลมหนาวที่พัดแรง ประกอบกับสายฝนที่กระหน่ำ ทำให้หลายคนหนาวจนตัวสั่น

“พี่น้อง การที่จู่ๆเรียกพวกเรามารวมตัวกันอย่างกระทันหัน คือจะจงใจให้พวกเรามาทนทุกข์ทรมานใช่ไหม”

“สภาพอากาศแบบนี้ จะสู้ก็สู้ไม่ได้ จะถอยก็ถอยไม่ได้ นี่มันหาเรื่องชัดๆ”

“ข้าหนาวจะตายชัก แล้วข้าเอาเสื้อผ้ามาเเค่ชุดเดียว จะให้อยู่ยังไงวะ”

ท่ามกลางเสียงบ่นพึมพำต่างๆนาๆ อธิบดีชิวก็เดินฝ่าสายฝนมาอยู่ตรงหน้าทุกคน

“ยืนให้ตรงๆ อย่าทำตัวเหยาะเเหยะ!”

ภายใต้เสียงตวาดอย่างดุดัน คนของอู่ซือถึงได้ยืนตัวตรงอย่างไม่เต็มใจ

เห็นได้ชัดว่า ทั้งลมเเรงทั้งฝนตก ทำให้พวกเขาต้องออกมาทนทุกข์ทรมานแบบกระทันหัน ใครๆก็คงไม่พอใจ

อธิบดีชิวจะมองไม่ออกถึงความคิดของพวกเขาได้อย่างไร

แต่ในขณะที่เขากำลังจะเปิดปากพูด เสียงทุ้มต่ำของหม่าปังเต๋อก็ดังมาจากค่ายของสำนักดาบที่อยู่ไม่ไกล

“ไอ้พวกเวร ดาบของพวกแกคมกันแล้วหรือยัง”

หลังจากเงียบงันไปครู่หนึ่ง เสียงโห่ร้องกึกก้องก็ดังสนั่นขึ้น

“ในที่สุดก็จะเริ่มสงครามเเล้วใช่ไหม”

“ดาบใหญ่ของข้าขึ้นสนิมหมดแล้ว”

“ถ้าไม่ลงมือ พวกเราคงถูกเหล้าดูดวิญญาณหมดตัวเเน่”

ท่ามกลางเสียงบ่นอย่างหงุดหงิด ใบหน้าของนักดาบทุกคนที่อยู่ในที่นั้นกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้น