ตอนที่ 4296 ในที่สุด ก็หยุดลง

สิ่งที่ทำให้พี่น้องสำนักวารีตกใจยังไม่หมดเพียงเเค่นั้น วิชาตรึงร่างที่เเปลกประหลาด

รอบข้างตกอยู่ในความเงียบงันไร้ที่สิ้นสุด

ไม่เพียงเเต่ทุกสิ่งทุกอย่างจะหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ

แม้แต่เสียงก็ยังเลือนหายไปพร้อมกัน

มันน่าตกใจจริงๆ!

ในขณะที่พวกเขากำลังหาวิธีที่จะขยับร่างกาย ก็เกิดเหตุการณ์ที่น่ากลัวยิ่งกว่าขึ้น

ดาบคมกริบที่เดิมมีเพียงสามฟุต กลับขยายใหญ่ขึ้นหลายร้อยเท่า

ในสายตาของทั้งสอง

มีเพียงคมดาบยาวเกือบหนึ่งร้อยเมตรที่ฟันเข้าใส่ทั้งสอง

เมื่อมังกรน้ำที่อยู่เบื้องหน้า สัมผัสกับคมดาบนี้ ก็ไม่มีแม้แต่แรงต้านทานใดๆเลย

เพียงเเค่ปะทะกันครั้งเดียว ก็ถูกระเหยหายไปในพริบตา

แม้แต่น้ำหยดเดียวก็ไม่เหลือทิ้งไว้

ในชั่วพริบตา พี่น้องทั้งสองก็รู้สึกได้ถึงความกลัวที่ไร้ขีดจำกัด ที่เริ่มเเพร่กระจายอย่างบ้าคลั่งในใจ

ในสมองมีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น

ขอเพียงคมดาบนี้โจมตีโดน พวกเขาทั้งสองจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อเห็นคมดาบใกล้เข้ามา

พี่น้องทั้งสองสิ้นหวัง

จบแล้ว!

การแก้แค้นไม่สำเร็จ กลับกลายเป็นการส่งตัวเองไปตาย

แต่จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจ

ในฐานะที่เป็นปรมาจารย์เหมือนกัน เหตุใดช่องว่างจึงเเตกต่างกันได้ถึงเพียงนี้

และนี่คือสถานการณ์สองต่อหนึ่ง เเต่กลับไม่สามารถต้านทานกระบวนท่าเดียวของคู่ต่อสู้ได้เลย

ในขณะที่พี่น้องทั้งสองเตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความตาย

คมดาบขนาดมหึมากลับหยุดนิ่งอย่างกระทันหัน

ก่อนที่ทั้งสองจะทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง คมดาบก็หายไปในพริบตา

วินาทีถัดมา

สายฝนรอบข้างก็กลับคืนสู่สภาพเดิมของมัน ตกลงกระทบพื้นอย่างเเรง

ในขณะเดียวกัน เสียงฝนเมื่อครู่ก็ดังมาถึงหูของพี่น้องทั้งสอง

รอดแล้วหรือ

หลังจากมองหน้ากันด้วยความตกใจ ก็เห็นความหวาดกลัวที่ยังไม่จางหายในดวงตาของกันและกัน

และแผ่นหลังของพวกเขาก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ

นี่ไม่ใช่หยาดฝน

แต่เป็นเหงื่อเย็นที่ไหลออกมาจากความกลัวตายเมื่อครู่นี้

ในตอนนี้เอง เสียงการเก็บดาบยาวเข้าสู่ฝัก ทำให้พี่น้องทั้งสองได้สติ