ตอนที่ 4338 สถานที่ที่ปรมาจาย์เฝ้าอยู่

หลังจากที่หลินมั่วคิดอย่างรวดเร็วเเล้ว

ในที่สุดก็เลือกที่จะเดินตามอีกฝ่ายเข้าไปในใจกลางเมือง

ระหว่างทาง หลินมั่วก็แอบสังเกตุสิ่งรอบข้างไปด้วย

ต้องยอมรับว่าระบบป้องกันของสำนักห้าอสรพิษนั้นเข้มงวดมาก

ตลอดทางที่เดินมา เขาได้เห็นหน่วยลาดตระเวนหลายร้อยชุดแล้ว

บนอาคารก็มีเงามากมายคอยเฝ้าสังเกตุการณ์ทุกความเคลื่อนไหวบนท้องถนนเช่นกัน

บวกกับปรมาจารย์สองคนประจำการอยู่

วิธีการเฝ้าระวังแบบหลายมิตินี้ ทำให้ผู้คนไม่มีทางลงมือได้เลย

สิ่งนี้ยิ่งยืนยันการคาดเดาของหลินมั่ว

สำนักห้าอสรพิษจะต้องกำลังวางเเผนเรื่องใหญ่บางอย่าง

ทั้งสองคนเดินมาจนถึงร้านค้าที่ไม่สะดุดตานักจึงหยุดลง

“เข้าไปเถอะ!”

หลังจากที่ทั้งสองคนเดินเข้าไปแล้ว

หลินมั่วก็พบว่าร้านนี้ไม่เพียงเเต่ไม่สะดุดตา เเต่ภายในก็ยังเล็กจนน่าสมเพชอีกด้วย

นอกจากเคาน์เตอร์ที่เรียบง่ายเเล้ว ทั้งร้านก็มีเพียงชุดโต๊ะเก้าอี้เล็กๆสามชุดเท่านั้น

ที่สำคัญที่สุดคือ ที่นี่ไม่มีลูกค้าก็ยังพอว่า

ฝุ่นยังหนาเตอะปกคลุมบนโต๊ะเก้าอี้อีก

หลินมั่วกวาดสายตาไปรอบๆ เเล้วจับจ้องไปที่ชายชราที่นอนหลับกรนอยู่บนเคาน์เตอร์

หลังจากหลินมั่วเห็นทุกอย่างแล้ว เขาก็มีความคิดในใจทันที

ที่นี่จะต้องมีความลับอยู่เเน่นอน

ในขณะเดียวกัน ผู้นำทางที่พาหลินมั่วมาที่นี่ก็จัดระเบียบท่าทางทันที

จากนั้นเดินเข้าไปเคาะเคาน์เตอร์เบาๆด้วยท่าทางนอบน้อม

“ท่านผู้เฒ่าชื่อ ท่านผู้เฒ่าชื่อ!”

ภายใต้เสียงเรียกที่แผ่วเบาของเขา ชายชราบนเคาน์เตอร์ก็ตื่นขึ้นมา

ทันทีที่สายตาของเขากวาดมอง หลินมั่วก็รู้สึกตึงเครียดไปทั้งตัว

ชายชราธรรมดาๆคนนี้กลายเป็นปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญ

และเขาสามารถฝึกฝนลมปราณของตนเองให้กลับคืนสู่สภาพเดิมได้ถึงระดับที่สูงส่งเช่นนี้

ความเเข็งเเกร่งของคนผู้นี้จะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

ตอนนี้หลินมั่วรู้สึกโล่งใจ

เมื่อตอนเข้าสู่เขตเก้า ปรมาจารย์ที่ซ่อนอยู่ในโรงเตี๊ยมได้ให้บทเรียนแก่เขาเเล้ว

ก่อนมาที่นี่ หลินมั่วได้กดพลังปรมาจารย์ของตัวเองให้ถึงขีดสุดแล้ว

ทำให้ดูไม่เเตกต่างจากคนทั่วไปเลย