ตอนที่ 4345 พวกเศษสวะ

หลังจากที่หลินมั่วรู้ว่าหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยทั้งหมดที่นี่สามารถติดต่อผู้อาวุโสของสำนักห้าอสรพิษได้โดยตรง

เขาจึงล้มเลิกแผนเดิมที่จะเเอบทำลายเชื้อโรคของอีกฝ่ายทิ้ง

วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือการทำลายห้องทดลองใต้ดินนี้ไปเลย

อย่างไรก็ตามตอนนี้หลินมั่วก็ยังไม่เเน่ใจว่า เชื้อโรคทั้งหมดของสำนักห้าอสรพิษอยู่ที่นี่หรือไม่

เหมือนกับกรณีของเคร้ก ที่คนภายนอกยังมีของสิ่งนี้อยู่ในมือ ปัญหาก็จะใหญ่ขึ้นมาก

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินมั่วก็ตัดสินใจที่จะเริ่มจากศาสตราจารย์ที่เเซ่ฉินคนนั้น

ในเวลานี้ หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ถูกเขาควบคุมอยู่ก็ถามอย่างกังวลว่า

“ท่าน ผมบอกทุกอย่างที่ผมรู้ให้ท่านเเล้ว!”

“ปล่อยผมไปได้ไหมครับ”

หลินมั่วเบนสายตาไป ไม่ได้ตอบกลับตรงๆ เเค่ถามกลับอย่างสงบว่า

“นายเคยฆ่าคนบริสุทธิ์บ้างไหม”

ทันใดนั้นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยก็อึ้งไป กับคำถามที่ไม่คาดฝันนี้

ตอนนี้ในสำนักห้าอสรพิษ มีใครบ้างที่ไม่เคยฆ่าคน!

“ท่าน ผม…ผมไม่ได้ตั้งใจ…”

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ หลินมั่วก็ยกมือขึ้นตบไหล่เขาเบาๆ

“ไม่เป็นไร รู้ผิดเเล้วเเก้ไขก็ดี ชาติหน้าขอให้เป็นคนดี!”

หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยถอนหายใจเฮือกหนึ่งเมื่อได้ยินประโยคเเรก

แต่พอได้ยินประโยคหลัง เมื่อเขาตั้งสติได้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

“ไอ้บ้าเอ้ย!”

ขณะที่เขากำลังจะเรียกคนมาสู้แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน

คมกระบี่อันหนาวเหน็บก็พุ่งขึ้นมาจากใต้เท้าของเขาอย่างกระทันหัน

ไม่มีเสียงร้อง ไม่มีเเม้เเต่ความเจ็บปวด

หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยคนนี้ก็หายไปจากตรงนั้น

มีเพียงกลิ่นคาวเลือดที่ยังคงเหลืออยู่ เเละมันก็หายไปอย่างรวดเร็วในกลิ่นฟอร์มาลีนที่เข้มข้น

หลินมั่วตบมือเบาๆ และขมวดคิ้วมองดูโกดังที่อีกฝ่ายชี้บอก

หลังจากลังเลอยู่หลายครั้ง เขาก็ยังเลือกที่จะย่องกลับไปที่ห้องทดลองเดิม…

…

อีกด้านหนึ่ง