ตอนที่ 4355 การปลอมตัวของหลินมั่ว

หลินมั่วจ้องมองทั้งสองคนที่ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง

ไม่มีความใจอ่อนในดวงตาแม้แต่น้อย

การทดลองหลายร้อยชิ้นก่อนหน้านี้ ถูกพวกเขาส่งไปยังห้องทดลอง

ผู้สมรู้ร่วมคิดดังกล่าว ไม่จำเป็นต้องเห็นอกเห็นใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะหลินมั่วไม่ช้าเกินไป เขาก็มีแผนที่จะให้สมาชิกในห้องทดลองทุกคนได้สัมผัสประสบการณ์นี้อีกครั้ง

น่าเสียดาย ที่เขตสามยังคงต่อสู้กับตระกูลลอว์เรนซ์อยู่

หลังจากเขาแก้ไขเรื่องนี้เสร็จ ยังต้องรีบกลับไปรับผิดชอบให้เร็วที่สุด

"อึก อึก..."

ชายร่างใหญ่สองคนที่นอนอยู่บนพื้น ใบหน้ามีเส้นเลือดปูดโปนอยู่ในขณะนี้

แต่พวกเขาถูกหลินมั่วปิดจุดชีพจรไว้ ทำให้ไม่สามารถพูดได้

ทำได้เพียงยืดแขนอย่างไร้เรี่ยวแรง หวังว่าหลินมั่วจะเข้าใจตัวเอง

หลังจากหลินมั่วนั่งยอง ๆ ลง เขาก็ยกนิ้วขึ้นแตะข้างปาก

"ชู่ ห้องทดลองต้องเงียบ!"

ทั้งสองคนจ้องมองราวกับว่าถูกประโยคของหลินมั่วกลืนกินลมหายใจสุดท้าย

ตาเหลือก และหมดสติไปด้วยความเจ็บปวด

"เฮ้อ!" หลินมั่วถอนหายใจเล็กน้อย

"ให้โอกาสพวกคุณก็ไม่มีประโยชน์หรอก!"

เขาพูดกับตัวเอง หลินมั่วก็กำดินในกำมือไว้

จากนั้นเขาก็ตบหน้าตัวเอง

หลังจากเกาผมอย่างยุ่งเหยิงแล้ว หลินมั่วก็ตรวจสอบสภาพผมรุงรังของตัวเองหน้ากระจก

เมื่อพอใจก็พยักหน้า เขาบีบเชื้อกลายพันธุ์ชิ้นเล็ก ๆ ที่นําออกมาจากห้องทดลองในมือให้แตก

แล้วทาเชื้อกลายพันธุ์ที่บดละเอียดลงบนเสื้อโค้ท

หลังจากปลอมตัวทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว หลินมั่วจึงเดินเข้าไปในลิฟต์ด้วยความพึงพอใจ

เหนือพื้นดิน

ปรมาจารย์ผู้เฒ่าชื่อที่เฝ้าประตูอยู่ หลังจากได้ยินเสียงเคลื่อนไหวของลิฟต์ ก็หันไปมองตามสัญชาตญาณ

เพียงแต่ว่าคนที่เขาเห็นว่าเดินออกมาคือหลินมั่ว

สีหน้าของผู้เฒ่าชื่อก็มืดมนลงทันที

ในชั่วพริบตา เขาก็พุ่งไปข้างหน้า

ไม่พูดพร่ำทำเพลง ผู้เฒ่าชื่อก็บีบคอหลินมั่วทันที และยกหลินมั่วขึ้นกลางอากาศ

"บอกมา นายหนีออกมาได้ยังไง!"

ในน้ำเสียงเย็นชา เผยให้เห็นเจตนาฆ่าที่รุนแรง