ตอนที่ 458 บุกรุกบ้านคนอื่น

เพียงไม่กี่คำ ทำให้คนพวกนั้นถึงกับชะงัก รีบหันไปมองสวี่ตงเสวี่ยและหวงเหลียง

สวี่ตงเสวี่ยพูดขึ้นอย่างโมโห : “แซ่หลิน แกขู่ใครหา?”

“อะไรคือการบุกรุกบ้านคนอื่น?”

“บ้านหลังนี้เป็นของแกงั้นเหรอ?”

“บ้านหลังนี้เป็นของพ่อแม่ฉัน เกี่ยวอะไรกับแกด้วย?”

“แกมันก็แค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านเมีย กินนอนอยู่ที่บ้านฉัน ก็เลยคิดว่าบ้านนี้เป็นของแกงั้นสิ?”

“ฉันจะบอกแกให้นะ เรื่องในบ้านหลังนี้ แกไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่าย”

“เพื่อนเหล่านี้เป็นแขกที่ฉันเชิญมาทั้งนั้น จะนับว่าเป็นการบุกรุกบ้านคนอื่นได้ยังไง?”

คนเหล่านั้นหัวเราะเยาะขึ้นมา ผู้หญิงคนหนึ่งพูดจาเหน็บแนมว่า : “โอ๊ะ ตอนนี้เกาะผู้หญิงกิน ก็เลยไร้ยางอายขนาดนี้เลยเหรอ?”

“เกาะผู้หญิงกินไม่กี่วัน ก็คิดที่จะฮุบบ้านเป็นของตัวเองแล้วเหรอ?”

“ก็แค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านเมีย ยังกล้าพูดอีกว่าบ้านหลังนี้เป็นของตัวเอง?”

“เสวี่ยเอ๋อร์ ดูแล้วลูกเขยบ้านเธอเนี่ย คงต้องคอยอบรมสั่งสอนให้ดีสักหน่อยแล้วล่ะ!”

สวี่ตงเสวี่ยยิ้มเย้ย : “วางใจเถอะ ครั้งนี้ ฉันจะทำให้เขารู้เอง ว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของบ้านหลังนี้!”

ทุกคนต่างพากันหัวเราะเยาะไม่หยุด เหลือบมองหลินมั่วอย่างเหยียดหยาม

หลินมั่วกลับนิ่งเฉย เขาเหลือบมองสวี่ตงเสวี่ยแวบหนึ่ง แล้วพูดเบา ๆ ว่า : “เธออยากรู้ใช่ไหมว่าใครเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้?”

“ได้ ฉันจะบอกเธอเอง!”

“ในหนังสือกรรมสิทธิ์ที่พักอาศัยบ้านหลังนี้ยังคงเป็นชื่อของฉันกับสวี่ปั้นซย่า”

“ลองไตร่ตรองดูแล้ว บ้านหลังนี้ ถือได้ว่ามีแค่ฉันกับสวี่ปั้นซย่าที่มีสิทธิ์ ส่วนคนอื่นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆทั้งสิ้น”

“แม้แต่สวี่ตงเสวี่ยและหวงเหลียง ก็ไม่มีสิทธิ์อยู่ที่นี่”

“เพราะฉะนั้น แม้แต่สวี่ตงเสวี่ยและหวงเหลียง ก็ถือว่าบุกรุกบ้านคนอื่น”

“ส่วนพวกคุณ ฉันไม่รู้จักเลยสักคน จู่ ๆพากันมาที่บ้านฉัน ก็ถือว่าเป็นการทำร้ายร่างกาย-ชิงทรัพย์แล้ว”

เมื่อได้ยินแบบนั้น สวี่ตงเสวี่ยและหวงเหลียงสีหน้าเปลี่ยนไป

ในหนังสือกรรมสิทธิ์ที่พักอาศัยบ้านหลังนี้ เป็นชื่อของหลินมั่วกับสวี่ปั้นซย่าจริง ๆ

เมื่อลองคิดดูแล้วนั้น พวกเขาไม่มีสิทธิ์ใด ๆทั้งสิ้นในบ้านหลังนี้ การเข้ามาโดยพลการ ต้องถูกสอบสวน พวกเขาก็ทำผิดกฎหมายด้วยเหมือนกัน

ถ้าทำเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่ล่ะก็ หลินมั่วรอดอย่างแน่นอน คนพวกนี้ต่างหากที่จะลำบาก