ตอนที่ 535 ผมเป็นเพื่อนของเสี่ยวอู่

เติ้งจวินถามออกไปอย่างระมัดระวัง “คุณอาหวัง คุณรู้จักพ่อของผมด้วยเหรอครับ?”

หวังเฉิงกงชะงักไปเล็กน้อย ถามแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน? ถ้าฉันไม่รู้จักพ่อของคุณ ถ้าเช่นนั้นคุณมาหาฉันทำไม? หรือว่าจะเป็นลูกชายของเพื่อนผู้หญิงของตัวเองงั้นหรือ?

พระเจ้า สถานการณ์แบบนี้มันน่ากระอักกระอ่วนเกินไปแล้ว

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หวังเฉิงกงก็รีบพูดแก้ไขสถานการณ์ทันที "โอ้ ถ้า... เช่นนั้นแม่ของคุณเป็นอย่างไรบ้างล่ะ?"

เติ้งจวินยิ่งงงหนักกว่าเดิม แม้แต่พ่อแม่ของเขาก็รู้จักงั้นเหรอ?

“คุณอาหวัง แม้แต่คุณแม่ของผมคุณก็รู้จักด้วยเหรอครับ?”

เติ้งจวินถามด้วยความสงสัย

สถานการณ์น่าอึดอัดหนักกว่าเดิมหลายเท่า

หวังเฉิงกงงงเป็นไก่ตาแตกแล้ว ถ้าฉันไม่รู้จักพ่อของเขา และไม่รู้จักกับแม่ของเขา งั้นฉันควรรู้จะจักใครล่ะ? ฉันรู้จักปู่ของเขางั้นเหรอ?

นิ่งเงียบไปอยู่ครู่หนึ่ง จนหวังเฉิงกงทนต่อไปไม่ไหวจึงเอ่ยถามขึ้นมา “ประธานเติ้ง ถ้าเช่นนั้น...คุณมาที่บ้านผมทำไมเหรอครับ?”

เติ้งจวินรีบตอบกลับไปทันที “ออ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ครับ ลืมบอกคุณไปเลย ผมเป็นเพื่อนของเสี่ยวอู่ พรุ่งนี้เสี่ยวอู่ก็จะแต่งงานแล้วใช่ไหมครับ ผมเลยเดาว่าที่บ้านของคุณคงจะยุ่งน่าดู ดังนั้นก็เลยจะมาช่วยนะครับ จริงสิ อาหวังครับ หลินมั่วกับเสี่ยวอู่ไม่ใช่ว่าควรมาถึงแล้วเหรอครับ? ทำไมถึงไม่เห็นพวกเขาเลย?”

เมื่อคำพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ทำให้ทุกคนที่อยู่ในบ้านตกอยู่ในภวังค์ของความเงียบทันที หวังเฉิงกงและคนอื่นๆต่างพากันงงกันไปเป็นแถบๆ

หลังจากเงียบอยู่นาน หวังหลิงทนไม่ไหวจึงเอ่ยถาม “คุณ...คุณเป็นเพื่อนของเสี่ยวอู่จริงๆเหรอ?”

เติ้งจวินรีบพยักหน้าทันที “แน่นอนอยู่แล้ว พวกเราไม่ถือว่าเป็นเพื่อนกัน ตามหลักแล้วควรเรียกว่าเป็นพี่น้องแท้ๆเลยก็ว่าได้ สมัยตอนที่เรียนด้วยกัน พวกเราสามคนสนิทกันที่สุด ที่บ้านผมมีผมเป็นลูกคนเดียว ผมก็เลยทำเหมือนพวกเขาเป็นพี่เป็นน้องแท้ๆ”

ทุกคนภายในห้องต่างพากันมองหน้ากันอีกครั้ง ภายในใจของพวกเขารู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาแล้ว ใครจะไปคาดคิดว่า เสี่ยวอู่จะรู้จักคนใหญ่คนโตแบบนี้ด้วย?

หวังเฉิงกงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และถามออกไปอย่างระมัดระวัง “ประธานเติ้ง ขอสอบถามหน่อยว่าคุณทำธุรกิจทางด้านไหนเหรอครับ?”

ผู้อำนวยการโรงงานพูดพร้อมหัวเราะขึ้น “เฉิงกง คุณยังไม่รู้สินะ? ประธานเติ้ง คือประธานกรรมการบริษัทอุตสาหกรรมยาสวีซื่อ คุณเติ้งจวิน”

“ปัจจุบันเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของธุรกิจยาในเมืองก่วงหยางล้วนมาจากบริษัทอุตสาหกรรมยาสวีซื่อทั้งสิ้น สามารถบอกได้เลยว่า ตอนนี้ประธานเติ้งเป็นเสมือนราชาวัตถุดิบยาของเมืองก่วงหยางเลยละ”