ตอนที่ 570 คำขอโทษจากสวี่ตงเสวี่ย

ทุกคนต่างตกตะลึง พวกเขาไม่เคยเห็นหลินมั่วโกรธเกรี้ยวเช่นนี้มาก่อน

ฟังฮุ่ยพูดเสียงสั่น “หลินมั่ว กะ...แกอย่าทำให้เรื่องมันเลยเถิดนักสิ นี่เป็นของของตระกูลฉัน แก...”

สวี่ปั้นซย่าพูดแทรกขึ้นมา “แม่ ครั้งนี้ฉันอยู่ข้างหลินมั่วนะ!”

“แม่อย่ามาพูดว่าอะไรเป็นของของตระกูลเราเลย บริษัทอยู่ภายใต้ชื่อของฉัน ส่วนบ้านก็เป็นชื่อของหลินมั่ว”

“ส่วนแม่กับพ่อน่ะ ฉันจะเลี้ยงดูพ่อกับแม่ และให้เงินพ่อกับแม่ก็พอแล้ว”

“แต่หวงเหลียงกับสวี่ตงเสวี่ย ฉันจะไม่ขอข้องเกี่ยวกับพวกเขาด้วยหรอกนะ!”

หลินมั่วมองไปที่สวี่ปั้นซย่า ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ สวี่ปั้นซย่ายังคงยืนอยู่เคียงข้างเขาเสมอ

สีหน้าของฟังฮุ่ยเปลี่ยนไปในทันทีก่อนจะพูดด้วยความโมโห “ปั้นซย่า แกนี่มันชอบเข้าข้างคนอื่นจริงๆ ”

“ก็ได้ งั้น...งั้นฉันก็จะตายให้แกดู ฉันจะตายให้แกดูเดี๋ยวนี้เลย...”

ฟังฮุ่ยแย่งมีดทำครัวในมือของสวี่ตงเสวี่ย และทำท่าทางจี้ไปที่คอของตัวเอง

สวี่ปั้นซย่าน้ำตาไหลพราก แต่สุดท้ายก็ยังคงกัดฟัน และไม่ไปรั้งเธอเอาไว้

เรื่องของหลินมั่ว เธอจะไม่ยอมอีกต่อไป!

หลินมั่วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรศัพท์ "เหลาหู่ ไปจัดการเบิกโอนเงิน1500ล้านของบริษัทอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อตามขั้นตอนทั้งหมดออกมา”

“แล้วก็ติดต่อทนายความที่เก่งที่สุดมาด้วย ฉันจะเอาหวงเหลียงกับสวี่ตงเสวี่ยเข้าคุก!”

สุดท้ายฟังฮุ่ยก็ไม่กล้าที่จะเชือดคอตัวเอง เธอแค่ต้องการจะทำให้สวี่ปั้นซย่ากลัวเท่านั้น

เมื่อเห็นหลินกำลังโทรศัพท์ เธอก็ชาไปทั้งตัว “หลินมั่ว กะ...แกโทรจริงๆ เหรอ แกบ้าไปแล้วหรือเปล่า?”

“ปั้นซย่า กะ...แกจัดการมันหน่อยสิ นั่นน้องสาวแท้ๆ ของแกนะ...”

สวี่ปั้นซย่าแสดงออกด้วยท่าทีที่เย็นชา และไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

สวี่เจี้ยนกงเห็นสถานการณ์เป็นแบบนี้ เขาก็รู้ว่าครั้งนี้หลินมั่วโกรธมากจริงๆ

เขาจึงรีบหันไปขยิบตาให้ฟังฮุ่ยแล้วพูดเสียงดัง “เสวี่ยเอ๋อร์ แกทำเกินไปแล้วนะ!”

“แกไปพาดพิงถึงแม่เขาได้ยังไง?”

“กะ...แกรีบไปขอโทษหลินมั่วเดี๋ยวนี้!”

สวี่ตงเสวี่ยหน้าซีดเผือด เธอเห็นได้ว่าคราวนี้พ่อกับแม่ปกป้องเธอไม่ได้แล้ว

เธอจึงมองไปที่หลินมั่วอย่างงกๆ เงิ่นๆ และพูดเสียงกระซิบ “พะ...พี่เขย ฉะ...ฉันผิดไปแล้ว...”

หลินไม่ได้มองเธอด้วยซ้ำ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เธอขอโทษจริงๆ หรือเปล่า?”

สวี่ตงเสวี่ยร้อนรนใจ “ฉะ...ฉันขอโทษจริงๆ พี่จะให้ทำยังไงอีกล่ะ?”

หลินมั่วขมวดคิ้ว “เธอไม่ได้อยากขอโทษจริงๆ นี่!”