ตอนที่ 6 ผู้ชายคนนั้นคือเขาหรือ

ฟังฮุ่ยที่ก้าวเข้าไปในรถแอคคอร์ดแล้วครึ่งขา เหลือบไปเห็นหลินมั่วกำลังเปิดประตูรถมายบัค เธอตกตะลึงทันที

สวี่เจี้ยนกงและหวงเหลียงก็ตาค้างเช่นกัน

รถที่หลินมั่วยืมมาก็คือรถมายบัคคันนี้ที่ราคาไม่ต่ำกว่าห้าล้านหรอกหรือ

นั่น...เป็นไปได้อย่างไร

ตอนนี้ทุกคนต่างมองไปที่หลินมั่วอย่างงุนงง

หลินมั่วเข้าไปนั่งประจำที่คนขับแล้วลดกระจกรถลง “ตอนนี้สายแล้วนะครับ พวกเรารีบไปกันเถอะ”

ฟังฮุ่ยจึงได้สติขึ้นมา แล้วหันไปสบตากับสวี่เจี้ยนกง ทั้งสองรีบลงจากรถแอคคอร์ดทันที

พูดเป็นเล่นไป มีมายบัคให้นั่ง ใครจะไปนั่งแอคคอร์ดกันล่ะ

ขับแอคคอร์ดไปรับสวี่ปั้นซย่าจะมีหน้ามีตาหรือไม่ ก็ต้องดูว่าเทียบกับรถอะไร!

ถ้าเทียบกับมายบัค นั่นก็เหมือนฟ้ากับเหว!

ส่วนหวงเหลียงยังคงยืนอ้าปากค้างอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน

เมื่อฟังฮุ่ยเข้าไปนั่งในรถ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอิจฉามองดูการตกแต่งภายในด้วยความตื่นตา

แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจเรื่องรถมากนักแต่ก็พอมองออกว่า รถคันนี้ราคาไม่เบาเลย

เบาะหนังแท้นุ่มและสบายมาก ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในห้องโดยสารชั้นหนึ่งบนเครื่องบิน เบาะที่นั่งยังสามารถปรับได้หลายระดับ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกตื่นตามากขึ้นไปอีก

แสงสว่างในรถถูกปรับให้บรรยากาศพอเหมาะพอดี

และในขณะที่รถกำลังแล่นอยู่นั้น ภายในรถเงียบมากไม่มีเสียงรบกวน

สิ่งสำคัญที่สุดคือการเคลื่อนที่ของรถเป็นไปอย่างราบรื่น แม้ว่าผิวถนนจะไม่สม่ำเสมอ แต่คนที่นั่งในรถก็ไม่รู้สึกถึงแรงกระเทือนเลยแม้แต่น้อย

นี่สิคือรถหรูของแท้!

แน่นอนว่าสวี่เจี้ยนกงมีความรู้เรื่องรถมากกว่าฟังฮุ่ย แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่ารถคันนี้มีราคาแพงกว่ารถพ่อของเขาเสียอีก!

หลังจากที่เงียบอยู่นาน ในที่สุดสวี่เจี้ยนกงก็ถามขึ้น “หลินมั่ว รถคันนี้ แกไปเอามาจากไหน”

ฟังฮุ่ยเองก็รีบหันไปมองหลินมั่ว พวกเขารู้ดีว่าสภาพอย่างหลินมั่ว มีรถผุๆ คันหนึ่งก็นับว่าไม่เลวแล้ว แต่นี่ ไปยืมรถหรูหราแบบนี้มาจากไหนกัน

“ผมยืมเพื่อนมาครับ” หลินมั่วตอบเสียงเบาๆ

“เพื่อนคนไหน ชื่ออะไร” สวี่เจี้ยนกงรีบถามกลับ

“พ่อกับแม่ไม่รู้จักหรอกครับ” หลินมั่วตอบแบบขอไปที

สวี่เจี้ยนกงยังคงถามคำถามอีกมากมาย แต่หลินมั่วตอบกลับผ่านๆ

สวี่เจี้ยนกงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ในความคิดของเขา เพื่อนของหลินมั่วคนนี้น่าจะเป็นพวกทำเรื่องผิดกฎหมาย ไม่อย่างนั้นแล้ว หลินมั่วก็คงจะไม่ปิดปากเงียบเช่นนี้หรอก

“หลินมั่ว เกิดเป็นคนต้องสง่าผ่าเผย ความจนน่ะไม่น่ากลัวหรอก สิ่งที่น่ากลัวก็คือหัวใจที่ไร้คุณธรรมนะ!”

สวี่เจี้ยนกงเอ่ยคำกล่าวขึ้นช้าๆ จากนั้นก็หลับตาลง และไม่ได้พูดอะไรต่อ

ฟังฮุ่ยพอจะเข้าใจความหมายของสามี เธอมองหลินมั่วด้วยสายตาดูแคลนอีกครั้ง

เมื่อมาถึงสนามบิน ทั้งสามยืนรอที่หน้าทางออกอยู่สักพัก ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมา

ในกลุ่มนั้น มีหญิงสาวคนหนึ่งท่าทางโดดเด่นเป็นพิเศษ

การแต่งกายของเธอเป็นไปตามมาตรฐานสาวออฟฟิศในเมืองใหญ่ เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกระโปรงสั้นสีดำ และคลุมด้วยเสื้อสูทสีดำ ผิวของเธอขาวนวล ทรวดทรงเป็นที่น่าสะดุดตา

แม้แว่นตากันแดดขนาดใหญ่จะบดบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง แต่อีกครึ่งที่เผยให้เห็นก็ยังงดงามพอที่จะทำให้ผู้คนต้องอิจฉา

เธอก็คือภรรยาของหลินมั่ว สวี่ปั้นซย่า หญิงสาวผู้ที่เคยได้รับการขนานนามว่าเลอโฉมที่สุดแห่งเมืองก่วงหยาง!

เพียงแต่ว่า มีชายหนุ่มแต่งตัวดูดีดูเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าเดินมาด้วยกับสวี่ปั้นซย่า

ไม่ว่าจะเป็นอาร์มานี่บนตัวของเขา หรือจะปาเต็กฟิลิปส์ที่ข้อมือ สิ่งเหล่านี้ล้วนบ่งบอกได้ถึงฐานะที่ไม่ธรรมดาของชายหนุ่มคนนี้

หลินมั่วก็เคยเจอชายหนุ่มคนนี้มาก่อน เขาชื่อว่าชุยอี้ฟาน เป็นทายาทตระกูลชุยแห่งเมืองก่วงหยาง

เขาตามจีบสวี่ปั้นซย่ามานานมากแล้ว และหลายต่อหลายครั้งยังประกาศว่าจะต้องเอาชนะใจสวี่ปั้นซย่าให้ได้

นึกไม่ถึงเลยว่าทั้งสองจะนั่งเครื่องบินกลับมาด้วยกัน และยังเดินออกมาด้วยกันอีกด้วย หลินมั่วรู้สึกเจ็บแปลบอยู่ในใจ

เวลานี้ สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยรีบปราดเข้าไปทักทาย

“ว้าว คุณชายชุย รบกวนคุณชายแล้ว ต้องมาคอยดูแลปั้นซย่าให้!” รอยยิ้มประจบสอพลอปรากฏบนใบหน้าของฟังฮุ่ย ถ้าหากว่าชุยอี้ฟานแต่งงานกับสวี่ปั้นซย่าได้ ครอบครัวของเธอก็จะสามารถกลับมาผงาดอีกครั้งได้อย่างแน่นอน

เมื่อเทียบกับหลินมั่วที่แต่งกายซอมซ่อ สีหน้าดูแคลนของฟังฮุ่ยก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง

ความแตกต่างของผู้ชายสองคนนี้ห่างไกลกันประหนึ่งฟ้ากับดิน

มีปัญญาหยิบยืมรถคันหรูมาขับแล้วอย่างไร หากตระกูลของชุยอี้ฟานจะซื้อมายบัคสักคัน ก็เหมือนกับซื้อของเล่น นอกจากนี้ เขายังเป็นเจ้าของรถที่แท้จริง ส่วนแกที่ยืมรถชาวบ้านเขามา จะเอามาเทียบกันได้หรือ