ตอนที่ 657 คุณหนูใหญ่

ทันทีที่ได้ยินการขานชื่อ ก็ทำเอาทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตกตะลึงไปตามกัน

ลูกตาของเถ้าแก่แทบจะถลนออกมา เขามองไปที่เฮ่อเชียนเสวี่ยด้วยความตื่นตระหนก

คิดไม่ถึงว่าฮั่วตงจะเรียกเฮ่อเชียนเสวี่ยแบบนั้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่านี่เป็นคนใหญ่คนโตจริงๆ

โชคดีที่เมื่อกี้ฉันสุภาพ ถ้าฉันพูดอะไรที่ไม่ควรพูด คงจะไม่ตายดีแน่

สำหรับจ้าวหย่าและคนอื่นๆ พวกเขารู้สึกสับสนไปหมด

นี่มันเกิดอะไรขึ้น？

เฮ่อเชียนเสวี่ยรู้จักฮั่วตง？

ไม่สิ ถ้าดูจากท่าทางของฮั่วตง นี่... นี่เกรงว่าจะไม่ใช่แค่รู้จักกันแบบทั่วๆ ไป

หลินมั่วมองไปที่เฮ่อเชียนเสวี่ยด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเฮ่อเชียนเสวี่ยจะมีคนในหมู่บ้านอู๋ไจ้เคารพนับถือเช่นนี้

แต่คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นเรื่องปกติ

หากเฮ่อเชียนเสวี่ยไม่มีเส้นสายที่นี่ ผู้อาวุโสเฮ่อคงไม่ปล่อยให้เธอมาสถานที่ที่มีคนหลากหลายประเภทเช่นนี้หรอก

เฮ่อเชียนเสวี่ยโบกมือ "ทุกครั้งหลินเจาก็จะทำสามอย่างนี้ตลอด กินข้าว ชมวิว ให้ของขวัญ แล้วให้ฉันกลับบ้าน"

“คราวนี้ฉันไม่ไปเจอเขาหรอก ฉันจะเดินเตร่เอง”

จ้าวหย่าและคนอื่นๆ เบิกตากว้าง ดูจากสถานการณ์แล้ว ทุกครั้งที่เฮ่อเชียนเสวี่ยมา หลินเจาก็มาต้อนรับเธอด้วยตัวเองเลย？

ฮั่วตงหัวเราะและพูดว่า "คุณหนูใหญ่ ท่านเจาเป็นห่วงคุณไง"

“ว่าไปแล้ว สถานที่นี้มีคนทุกประเภท ถ้าคุณมาคนเดียวแล้วเกิดอะไรขึ้น ท่านเจาจะสู้หน้าพ่อบุญธรรมได้อย่างไร”

เฮ่อเชียนเสวี่ย "เขาจะอธิบายอย่างไรให้ปู่ฟังก็เรื่องของเขา"

ทุกคนประหลาดใจ เมื่อได้ยินว่าหลินเจาเป็นลูกบุญธรรมของปู่ของเฮ่อเชียนเสวี่ย？

ไม่แปลกใจที่เฮ่อเชียนเสวี่ยสามารถเรียกตัวหลินเจาได้ นี่มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ธรรมดาๆ แล้ว！

ฮั่วตงหัวเราะแห้งๆ "คุณหนูใหญ่ ท่านเจากำลังรับแขกอยู่"

“ท่านไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ เลยส่งผมมาแก้ปัญหาแทน”

“คุณหนูรอเดี๋ยว ผมจะโทรหาท่านเจาแล้วขอให้ท่านมา”

ทุกคนตกตะลึงอีกครั้ง แขกที่หลินเจากำลังให้การต้อนรับอยู่ตอนนี้ต้องเป็นพวกคนใหญ่คนโตแน่ๆ

และการมาเยือนของเฮ่อเชียนเสวี่ยก็สามารถทำให้หลินเจาละเลยแขกเหล่านั้นและเข้ามาต้อนรับเธอ ความเอาใจใส่ระดับนี้ถือว่าไม่ธรรมดาจริงๆ

เฮ่อเชียนเสวี่ยโบกมือทันที "ไม่จำเป็น"

“ฉันมีเรื่องเล็กน้อยต้องเคลียร์ คุณก็ช่วยได้”