ตอนที่ 661 จิตใจมั่งคงแน่วแน่

ถูกหญิงสาวคนหนึ่งกอดแน่นแบบนี้ ที่สำคัญคืออีกฝ่ายเปลือยเปล่าด้วย แล้วหุ่นก็ดีสุดๆ แบบนี้ทำให้จิตใจของหลินมั่วเตลิดเปิดเปิงเล็กน้อย

แต่ว่า เขาก็กลับมาสงบอย่างรวดเร็ว

ไม่ได้ ตัวเองคือคนที่มีครอบครัวแล้ว!

สูดหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง หลินมั่วพลิกตัว เอาผ้าห่มห่อทั้งตัวของเฮ่อเชียนเสวี่ยไว้

หลังจากนั้น เขาลุกขึ้นโดยตรง แล้วเอาผ้าห่มไปห่อเฮ่อเชียนเสวี่ยไว้บนเตียง

เฮ่อเชียนเสวี่ยอุทานอย่างตกใจ “พี่ทำอะไร”

“รีบปล่อยฉัน”

หลินมั่วเหลือบมองเธอทีหนึ่ง เห็นเพียงเฮ่อเชียนเสวี่ยหน้าแดงมาก สายตาเร่าร้อน ผมงามยุ่งเหยิง

ท่าทางแบบนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้ชายคนใดคนหนึ่ง เกรงว่าอาจจะเสียศูนย์ไปแล้ว

อย่างไงก็ตาม หลินมั่วก็เป็นชายที่กระปรี้กระเปร่า ไม่กล้ามองมาก

“คุณเฮ่อ ผมเป็นคนที่มีครอบครัวแล้ว!”

หลินมั่วย้ำอีกครั้ง

เฮ่อเชียนเสวี่ย “ฉันบอกแล้ว ฉันไม่สน”

“ฉันชอบพี่ ฉันไม่สนว่าพี่มีภรรยาหรือไม่ ฉันก็ชอบพี่”

“ชอบก็ต้องอยู่ด้วยกัน แบบนี้ผิดด้วยเหรอ”

หลินมั่วคิ้วขมวด “ต้องขออภัยด้วย ผมรักภรรยาผมมาก”

เฮ่อเชียนเสวี่ย “ฉันก็ไม่ได้พูดว่าให้พี่หย่ากับเธอ”

“แค่ได้อยู่กับพี่ ต่อให้ไม่มีนามอะไร ฉันก็ยอม”

หลินมั่วอยากจะอาเจียนเป็นเลือดเล็กน้อย นี่คือคำพูดอะไร

หลินมั่ว “แต่ว่า ผมไม่สามารถทำเรื่องอะไรที่ผิดต่อภรรยาผมได้!”

เฮ่อเชียนเสวี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง ขอบตาเริ่มแดง “พี่…พี่ดูถูกฉันใช่ไหม”

“พี่รู้สึกว่าเมื่อก่อนฉันมีแฟนมาหลายคน รู้สึกว่าฉันสกปรกใช่ไหม”

“ฉัน...ฉันในเมื่อก่อนทำได้ไม่ดี ดังนั้น ฉันถึงไม่เรียกร้องอะไรจากพี่ เพราะว่าฉันไม่มีสิทธิ์”

“แต่ว่า ฉันแค่อยากให้พี่อยู่กับฉัน แบบนี้ก็ไม่ได้เหรอ”

ระหว่างที่เฮ่อเชียนเสวี่ยพูด น้ำตาก็ไหลรินออกมา

มองดูเฮ่อเชียนเสวี่ยท่าทางแบบนี้ หลินมั่วทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย

อันที่จริง เฮ่อเชียนเสวี่ยในเมื่อก่อน ดื้อด้านเอาแต่ใจ หยิ่งยโส มีโรคที่คนรวยรุ่น 2 เป็นเหมือนกัน