ตอนที่ 745 ความอิจฉาริษยาและความเกลียดชัง

สวี่ตงเสวี่ยถุยน้ำลาย “เธอรู้แล้วแน่นอน!”

“แต่ว่าคนมันจะชอบอ่ะนะ”

“พวกคุณไม่รู้เหรอไง ผู้หญิงเก่งๆ มักชอบเลี้ยงไอ้หน้าอ่อน!”

สวี่ปั้นซย่าขมวดคิ้ว “พอได้แล้วเสวี่ยเอ๋อร์!”

“เธอพูดอะไรของเธอ”

สวี่ตงเสวี่ยรีบพูด “ฉันพูดผิดเหรอไง”

“พี่ดูสายตาที่เธอยักคิ้วหลิ่วตาให้หลินมั่วซิ!”

“พี่ ก็คงเป็นพี่คนเดียวที่ทนได้ ลองเปลี่ยนเป็นฉันนะ แหลกไปนานแล้ว!”

หลินมั่วขมวดคิ้ว “สวี่ตงเสวี่ยพูดอะไรระวังหน่อย!”

“ดูหมิ่นฉันไม่เป็นไรหรอก แต่เรื่องนี้หากประธานซ่งรู้เข้า เขาคงไม่ต้องเกรงใจอะไรเธอ!”

สวี่ตงเสวี่ยหน้าเปลี่ยนสี เธอไม่ได้กลัวหลินมั่ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่กลัวซ่งจื่อหลานนี่

เธอรีบมองที่สวี่ปั้นซย่า “พี่ ดูเขาซิ กินปูนร้อนท้อง…”

สวี่ปั้นซย่าพูดเสียงทุ้มต่ำ “เธอหุบปาก”

“ฉันเชื่อหลินมั่ว!”

“หลินมั่วได้ช่วยประธานซ่งไว้มาก ดังนั้นประธานซ่งจึงรู้สึกตื้นตันใจต่อหลินมั่ว นี่คือความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อน”

“วันหลังเธออย่าพูดเรื่องพวกนี้อีก!”

สวี่ตงเสวี่ยหน้ามุ่ย บ่นพึมพำๆ เสียงเบาๆ สองสามประโยค เห็นได้ชัดว่าไม่อยากยอมรับเป็นอย่างมาก

ส่วนอีกด้าน อู๋เว่ยกั๋วและคนอื่นจ้องตรงไปที่หลินมั่วด้วยความอิจฉา

ถึงแม้ว่าสวี่ปั้นซย่าจะพูดเช่นนี้ แต่ว่าพวกเขาก็ไม่ใช่คนโง่

ความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนอะไร สามารถส่งไวน์แดงLa Romanee Contiตั้งหลายล้านให้?

และดูอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว สายตาของซ่งจื่อหลานเมื่อครู่ ส่วนใหญ่จะจับจ้องวนเวียนอยู่ที่ตัวของหลินมั่ว

สำหรับผู้หญิง จะให้ความสนใจอะไรมากขนาดนี้ก็เฉพาะคนที่เจ้าตัวชอบเท่านั้น

ซ่งจื่อหลานคนนี้ต้องมีส่วนที่ชอบหลินมั่วอยู่อย่างแน่นอน!

อู๋ปิงรู้สึกริษยาเป็นอย่างมาก

ตั้งแต่วินาทีที่ซ่งจื่อหลานเข้ามาในห้อง เขาก็รู้สึกสนใจซ่งจื่อหลานเป็นอย่างยิ่ง