ตอนที่ 776 คุณกล้าแช่งหลานฉัน?

สวี่เจี้ยนกงมีสีหน้ากลัดกลุ้มใจ "ผม... ผมแช่งเขาตอนไหน"

"ผมไม่ได้พูดลอยๆ นะ!"

ฟังฮุ่ยพูดด้วยความโกรธ "คุณเพิ่งพูดว่า ไม่ช้าก็เร็วเขาจะเกิดเรื่อง!"

"นี่ยังไม่ได้แช่ง?"

"สวี่เจี้ยนกง ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้มีเจตนาดี!"

"น้องสามของฉันเคยดีกับครอบครัวเรามาก ตอนนั้นที่ครอบครัวเรายากจนขนาดนั้น น้องสามของฉันช่วยครอบครัวเราอย่างไร"

"พอตอนนี้คุณโชคดี ร่ำรวยเลยลืมกำพืดแล้ว"

"ดูถูกครอบครัวน้องสามก็ช่าง แต่คุณยังใจร้ายขนาดนี้ คุณยังแช่งลูกชายของเธอว่าจะเกิดเรื่อง?"

"คุณเป็นคนอยู่หรือเปล่า"

สวี่เจี้ยนกงโกรธจัด "ผม... ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะ!"

"ผมแค่บอกว่า คุณไม่ควรโอ๋เด็กมากเกินไป"

"แล้วเสี่ยวปิงก็ขับรถหุนหันพลันแล่นขนาดนั้น คุณ... คุณให้เขาขับรถออกไปได้ยังไง"

ฟังฮุ่ยพูดด้วยความโกรธ "ใครบอกว่าเขาขับรถ"

"แฟนของเขาขับ!"

สวี่เจี้ยนกงเบ้ปาก "หึ บอกว่าแฟนของเขา ใครจะรู้ว่าถึงตอนนั้นเขาจะคันไม้คันมือไปกี่รอบ?"

ฟังฮุ่ยโกรธจัด "สวี่เจี้ยนกง คุณหมายความว่ายังไง"

"คุณดูถูกครอบครัวฟังของเรา ใช่ไหม"

"คุณพูดมาตามตรง ถ้าไปกันไม่ได้จริงๆ เราสองคนหย่ากันก็ได้!"

สวี่ปั้นซย่าและหลินมั่วที่อยู่ข้างๆ ก็มึนงง

แค่เรื่องในครอบครัว จะเป็นพยานได้อย่างไรว่าคนแก่สองคนหย่าร้างกัน?

หลินมั่วรีบพูดว่า "แม่ครับ อย่าโกรธเลย"

"เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ ไม่จำเป็นต้องสนใจ"

ฟังฮุ่ยพูดด้วยความโกรธว่า "แกหุบปาก!"

"เรื่องนี้ไม่ใช่เพราะแกเหรอ"

สวี่ปั้นซย่าร้อนใจ "แม่ นี่มันเกี่ยวอะไรกับหลินมั่ว?"

"รถคันนี้พ่อก็ขับอยู่ จะให้ยืมหรือไม่ให้ยืมก็เป็นเรื่องของพ่อ"

"หลินมั่วไม่ได้พูดตั้งแต่แรกแม้แต่คําเดียว คุณจะไปดึงเขามาเกี่ยวได้อย่างไร"

ฟังฮุ่ยพูดด้วยเสียงสั่น "ถ้าเขาไม่รู้จักเหลาหู่ ถ้าเขาไม่ช่วยเหลาหู่หาเงินได้มากมาย เหลาหู่จะมอบรถคันนี้ให้เขาเหรอ"

"ถ้าที่บ้านไม่มีรถคันนี้ จะมีเรื่องพวกนี้ที่ไหน"