ตอนที่ 942 ต้องปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

เพียงหนึ่งประโยค หวงซิ่วฉินถึงกับพูดไม่ออก

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอพูดเสียงต่ำ "ตระกูลของพวกคุณร่ำรวย เงินจำนวนนี้ไม่มีประสีประสาอะไรกับตระกูลของพวกคุณเลย!"

หลินมั่ว "น้าสะใภ้ จะพูดแบบนั้นไม่ได้!"

"ความสัมพันธ์ของเครือญาติไม่ได้วัดกันที่เงิน"

"อีกอย่าง ตระกูลของเรารวย ดังนั้นพวกเราแบกรับภาระส่วนที่ใหญ่ที่สุด 115 ล้าน"

"ตอนนี้ เงินห้าล้านจำนวนเล็กน้อยนี้ ถ้าพวกคุณไม่ช่วย มันก็จะไร้เหตุผลไปหน่อยไหม"

"พ่อกับแม่คิดว่าไงครับ"

สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยเข้าใจแล้วว่าหลินมั่วหมายถึงอะไร และทั้งสองก็หัวเราะทันที

สวี่เจี้ยนกงพูดเสียงดัง "ลูกเขยของฉันพูดถูก!"

"115 ล้าน พวกเราจะรับภาระนี้เอง!"

"ห้าล้านที่เหลือฝากพวกคุณด้วย!"

"เราทุกคนเป็นญาติกัน เราควรปฏิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียม!"

"ถ้าพวกคุณรวบรวมเงินไม่ได้ห้าล้าน ฉันก็จะไม่ให้ 115 ล้าน!"

ฟังฮุ่ยพยักหน้าซ้ำๆ ยิ้มเยาะหวงซิ่วฉินและคนอื่นๆ

เธอรู้ว่าคนพวกนี้เป็นคนขี้เหนียว ให้คนอื่นจ่ายเงิน แน่นอนว่าพวกเขาไม่แคร์

แต่ถ้าให้พวกเขาจ่าย พวกเขาจะยอมได้อย่างไรกัน

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะมองไปที่คุณตาสาม

คุณตาสามสีหน้าลำบากใจ ญาติเหล่านี้รวมถึงเขาด้วยเช่นกัน

เขาสูดหายใจเข้าลึก "โธ่ ฟังฮุยเอ๋ย ที่เธอพูดมันไม่ถูก!"

"ตระกูลเธอรวยขนาดนั้น ไม่ว่าจะ 115 ล้านหรือ 120 ล้านก็ไม่นับประสาอะไร!"

"แต่ห้าล้านเป็นเงินจำนวนที่มากสำหรับเรา"

"ถ้าต้องจ่ายเงินห้าล้านนี้จริงๆ ต่อไปพวกเราจะใช้ชีวิตอย่างไร"

"เอาอย่างนี้ เงินนี้ตระกูลเธอจ่าย อย่างไรเสียมันก็ส่งผลกระทบต่อพวกเธอไม่มากอยู่ดี!"

สวี่เจี้ยนกงเกือบจะด่าขึ้นมาทันที คำพูดเหล่านี้มันอะไรกัน

พวกคุณไม่ออกเงินสักบาท แต่จะให้เราจ่าย 120 ล้าน? นี่คือสิ่งที่คนเขาพูดกันเหรอ

ในขณะนี้ ประตูห้องถูกเปิดอีกครั้ง และผู้อาวุโสเฮ่อก็เดินเข้ามาพร้อมกับคนกลุ่มหนึ่ง