ตอนที่ 1061 ความอับอาย

เมื่อหลงเซียวมาถึงแล้ว ผู้คนก็ตั้งตารอให้การประลองเริ่มขึ้น “เฉินผิงอยู่ที่ไหน? เป็นแค่ปลาซิวปลาสร้อยแต่กลับทำตัวโอหัง เขากล้าปล่อยให้เรารอแบบนี้ได้ยังไง?”

“หรือว่าเขาอาจจะปอดแหกขึ้นมากลางคันซะแล้ว?”

“ฉันก็ว่างั้น”

ผู้คนเริ่มเดากันหนาหูว่าเฉินผิงใจไม่กล้าพอที่จะมาเผชิญหน้า

จ้าวฉวางที่ได้ยินเสียงติฉินนินทาก็ตวาดขึ้น “หุบปากซะ! เฉินผิงต้องมาอยู่แล้ว!”

ตั้งแต่ที่แดนไร้เงายึดเอาตระกูลซวนกับหุบเขาพายุมาได้ อิทธิพลของพวกเขาก็ยิ่งกว้างขวางเมื่อฝูงชนรู้ว่าคำพูดของตัวเองทำให้จ้าวฉวางไม่พอใจ พวกเขาจึงเงียบลงโดยพลัน

“เฉินผิงมาแล้ว!” ใครสักคนโพล่งขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

ในตอนนั้นเอง เฉินผิงกับจ้าวอู๋ฉีก็เดินเข้ามาในงาน

ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนแผ่ปราณสัมผัสให้พุ่งเข้าไปที่เฉินผิง เพื่อลองหยั่งพลังของเขา

เฉินผิงไม่สนใจพวกเขา เดินต่อไปอย่างใจเย็นโดยไม่ปิดบังรัศมีของตัวเอง

“เขาก็แข็งแกร่งขึ้นเหมือนกัน!”

หลงจิ้งกั๋วเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นตอนที่เฉินผิงมาถึง เขาหน้าซีดลงเมื่อได้รู้เรื่องนั้น

“ผมบอกคุณแล้วว่าอย่าประมาท เฉินผิงน่ะไปเจอเรื่องอภินิหารมาไม่น้อย อย่าคิดว่าจะมีแต่ลูกชายคุณคนเดียวที่เก่งขึ้นสิครับ” กั๋วเว่ยเอ่ยปากเยาะเย้ย

เขารู้สึกเหมือนตัวเองโดนดูถูกที่หลงจิ้งกั๋วทำกับเขาก่อนหน้านี้ แต่หลงจิ้งกั๋วก็ไม่ได้นำพากับคำพูดของเขา

หลงจิ้งกั๋วกลับหันไปหาลูกชาย “หลงเซียว คิดว่าแกจะชนะมันได้หรือเปล่า?”

“ไม่ต้องห่วงครับพ่อ ไม่สำคัญหรอกว่ามันจะแข็งแกร่งแค่ไหน ผมมีของศักดิ์สิทธิประจำตระกูลเรา ผมจะเอาชนะมันได้แน่” ชายหนุ่มรับประกัน

“เรื่องนั้นก็จริง” หลงจิ้งกั๋วตอบพลางพยักหน้าหนักแน่น

หลงเซียวหรี่ตาลงพร้อมส่งสายตาไปยังเฉินผิง เจตจำนงสังหารพวยพุ่งขึ้นภายในใจขณะที่จ้องอีกฝ่าย