ตอนที่ 1070 ดื่มโลหิต

ไม่ว่าใครก็อดอ้าปากค้างอย่างตกตะลึงไม่ได้เมื่อเห็นภาพนั้น

หลงจิ้งกั๋วทั้งรู้สึกโกรธและอับอาย

ลูกชายของเขาเป็นหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลหลง

แต่ในเวลานี้ เขากลับอ่อนปวกเปียกเป็นตุ๊กตาอยู่ในมือของเฉินผิง

หลงเซียวจ้องเฉินผิงอย่างโกรธเคือง “เฉินผิง แกกล้าฆ่าฉันงั้นเหรอ? ไม่ใช่แค่ตระกูลหลงจะไม่ปล่อยให้แกรอดออกไปได้ แต่กระทั่งสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ก็จะตามล่าแกถ้าแกฆ่าฉัน”

“ฉันไม่กลัวใครทั้งนั้น”

เฉินผิงกำหมัดแน่น เมื่อเขานึกถึงแม่บังเกิดเกล้าที่ยังคงทรมานอยู่ในบ้านตระกูลหลง ความเกลียดชังเข้าท่วมท้นเขา ในเสี้ยววินาทีต่อมา เขาก็ชกเข้าที่หลงเซียว

หลงเซียวบาดเจ็บหนักอยู่ก่อนแล้ว หมัดของเฉินผิงทำให้เขาแม้แต่จะยืนยังทำไม่ได้

จากนั้นเฉินผิงก็เหวี่ยงหลงเซียวลงกับพื้น ก่อนจะเหยียบลงที่หัวของหลงเซียว แล้วเฉินผิงก็มองขึ้นไปที่หลงจิ้งกั๋ว

สายตาของเฉินผิงฉายแววยั่วยุชัดเจน มีเพียงหลงจิ้งกั๋วที่เข้าใจดีว่าทำไมเฉินผิงถึงจ้องเขาแบบนี้

หลงจิ้งกั๋วตอบกลับโดยการกำหมัดแน่นและขบฟันกรอด

ตระกูลหลงถูกหยามเกียรติครั้งใหญ่ในการต่อสู้ของวันนี้

ระหว่างที่เฉินผิงจ้องหลงจิ้งกั๋ว หลงเซียวก็หยิบเอาขวดแก้วขนาดเล็กออกมา

เมื่อเขาเปิดขวดขึ้น กลิ่นแสบจมูกของเลือดก็โชยไปในอากาศ

หลงเซียวดื่มเลือดในขวดอย่างไม่ลังเล

รัศมีของหลงเซียวฟื้นคืนอย่างรวดเร็วหลังจากเขาดื่มเลือด แม้แต่ร่างกายอันอ่อนแรงของเขายังค่อยๆฟื้นคืนพลังเมื่อเปลวไฟสีแดงเริ่มลุกลามเหนือผิวหนังของเขา ยิ่งไปกว่านั้น กระทั่งดวงตาของหลงเซียวยังกลายเป็นสีแดงฉาน

เฉินผิงขมวดคิ้วแล้วถอยห่างอย่างว่องไว หลังจากที่เขาเพ่งมองร่างกายของหลงเซียวที่เปลี่ยนไปและสูดกลิ่นโลหะที่ปนอยู่ในอากาศ เฉินผิงก็ยิ่งเดือดดาล

“ซูอวี่ฉี! นี่มันเลือดซูอวี่ฉี!” เฉินผิงถลึงตาใส่หลงเซียว “ไอ้สารเลว! ฉันจะถลกหนังแกทั้งเป็น!”

เฉินผิงรู้สึกผิดมหันต์ที่ไม่สามารถช่วยซูอวี่ฉีเอาไว้ได้

แถมหลงเซียวยังมาดื่มเลือดของซูอวี่ฉีต่อหน้าเขา ยิ่งทำให้เฉินผิงโกรธแค้นกว่าเดิม